آنچه درباره وفات رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم آمده است
محدث خبير ، شيخ على قارى ، شارح كتاب شمائل پيش از آنكه روايات ترمذى را بياورد مقدمهاى در مورد رحلت رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم نوشته است ، كه ترجمه بخشهايى از آن براى خوانندگان گرامى عرضه مىشود :
آغاز بيمارى رحلت رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم با دردسرى بود كه در خانه عايشه بروز كرد و سپس در خانه ميمونه شدت پيدا كرد . پيامبر از همسران خود خواست موافقت كنند تا در خانه عايشه بسترى شود كه موافقت كردند . مدت بيمارى آن حضرت دوازده روز و هم گفتهاند چهارده روز بوده است و به روز دوشنبهاى هنگام صبح - در فاصله ميان صبح تا ظهر - رحلت فرمود . برخى گفتهاند آن دوشنبه روز دوم ربيع الاول سال يازده هجرت بوده است و برخى گفتهاند دوازدهم آن ماه بوده است .
گويند چون سوره نصر بر پيامبر صلى اللّه عليه و سلم نازل شد ، با تسبيح و استغفار و تحميد بيشتر آماده ديدار پروردگار خود مىشد و احساس فرمود كه هنگام بدرود گفتن فرا رسيده است . دارمى « 1 » از ابن عباس نقل مىكند كه چون سوره نصر نازل شد ، رسول خدا صلى اللّه عليه و سلم دختر گرامى خود فاطمه را فراخواند و فرمود خبر مرگ من ، به من اعلام شد . فاطمه ( ع ) بگريست . پيامبر صلى اللّه عليه و سلم فرمود : گريه مكن كه تو نخستين كس از اهل منى كه به من خواهى پيوست و فاطمه تبسم كرد .
هامش
( 1 ) . دارمى ، ابو محمد عبد الله بن عبد الرحمن ، از محدثان بسيار بزرگ و ورزيده و جامع سنن دارمى است مسلم و ابو داود و ترمذى از او نقل حديث كردهاند . او درگذشته به سال 255 قمرى است . لطفا به الكنى و الالقاب مرحوم محدث قمى ( ره ) ، چاپ صيدا ، جلد دوم ، صفحهء 201 مراجعه كنيد .