( 1 ) آورد و در آن هنگام پيامبر ( ص ) مواظب شتران بود ، راهب گفت بفرستيد تا او بيايد ، پيامبر آمد در حالى كه ابرى بر سرش سايه افكنده بود راهب گفت بنگريد كه ابرى بر او سايه افكنده است ، چون پيامبر نزديك جمع آمد آنها قبلا زير سايهء درختى نشسته بودند و چون پيامبر نشست سايهء درخت روى او آمد راهب گفت بنگريد كه سايهء درخت جانب او آمد ، در همان حال كه راهب ايستاده بود و آنها را سوگند مىداد كه پيامبر را با خود به روم و شام نبرند چون آنها او را از صفاتى كه مىدانند مىشناسند و خواهند كشت .
و هفت يا نه نفر از طرف روم آمدند ، راهب از ايشان استقبال كرد و گفت براى چه آمدهايد ؟ گفتند آمدهايم تا اين پيامبر را خارج از شهر ببينيم و بگوييم كه در همه راهها كسانى را براى ديده بانى فرستادهاند ، راهب گفت آيا شما بهتر از خودتان كسى را در شهر باقى گذاشتهايد ؟ گفتند نه ما چون مطلع شديم كه كاروان از اين راه ميآيد آمديم تا خبر دهيم راهب گفت آيا اگر خداوند كارى را اراده و تقدير فرمايد كه انجام شود كسى مىتواند از آن جلوگيرى نمايد ؟
گفتند نه ، گفت پس فعلا همراه او باشيد و چند ساعتى ايشان با پيامبر بودند ، در عين حال خود راهب آمد و گفت شما را به خدا سوگند مىدهم كه سرپرست محمد ( ص ) را به من معرفى نمائيد ، گفتند ابو طالب است ، راهب آن قدر ابو طالب را سوگند داد تا اينكه ابو طالب پيامبر ( ص ) را روانهء مكه كرد .
راهب مقدارى زيتون و كلوچه بعنوان توشه همراه پيامبر نمود و ابو بكر بلال را همراه پيامبر ساخت . مىگويند سلسلهء اسناد اين روايت فقط به يك نفر كه نامش قراد است ختم مىشود . ولى بهر حال بين نويسندگان مغازى معروف است . [ ( 21 ) ] .
محمد بن اسحق هم روايت مىكند كه پس از مرگ پدر بزرگ ، ابو طالب عهدهدار سرپرستى پيامبر گرديد ، ابو طالب همراه كاروانى آهنگ شام
هامش
[ ( 21 - ) ] با توجه به اينكه ابو بكر سه سال بعد از رحلت پيامبر در گذشته و هنگام مرگ 63 ساله بوده است ظاهرا موضوع كمك او در برگرداندن پيامبر در اين روايت صحيح نيست .