ابو بكر بعنوان قرآن نقل شده است :
( لا ترغبوا عن آبائكم فانه كفر بكم ) « 1 » 2 - به جملهاى كه از انس قبلا نقل شد :
( بلغوا عنا قومنا انا لقينا ربنا فرضى عنا و ارضانا ) « 2 » 3 - به آنچه كه عمر گفت : ما آيه رجم را مىخوانديم و به آن عمل مىكرديم .
4 - و به آنچه كه ابى بن كعب گفته : سوره احزاب به اندازه سوره بقره يا بيشتر از آن بود .
سپس امام سرخسى افزوده گمان نمىرود شافعى موافق اين قول باشد . ولى در مورد تعداد شير دادن به چيزى استدلال كرده كه شبيه و نزديك به همين گفتار است و آن اينست كه صحيح دانسته آنچه را كه از عايشه نقل شده است :
( ان مما انزل فى القرآن ( عشر رضعات معلومات يحرمن ) فنسخن به خمس رضعات معلومات و كان ذلك مما يتلى فى القرآن بعد وفاة رسول اللّه ) .
ترجمه : از آياتى كه بر پيامبر نازل شد اين بود : ( عشر رضعات معلوما يحرمن ) سپس بواسطه جمله ( خمس رضعات معلومات ) نسخ گرديد و بعد از وفات پيامبر اينطور تلاوت مىشد .
امام سرخسى بعد از اينها مىگويد : برهان باطل بودن اين حرف آيهاى است كه مىفرمايد :
انا نحن نزلنا الذكر و انا له لحافظون .
چون واضح است كه منظور اين نيست كه خدا قرآن را پيش خودش حفظ مىفرمايد براى اينكه خداوند بالاتر از اينست كه به
هامش
( 1 ) در صورتى كه چنين جملهاى از ابتداء در قرآن نبوده است .
( 2 ) در صورتى كه چنين جملهاى از ابتداء در قرآن نبوده است .