در قرآنهاى قرن سوم / نهم بطور قطع اين علامتگذارىها جنبهء رسمى داشته است .
به اين اعمال كه براى تثبيت كتابت قرآن اهميت اساسى دارد ، بايد نوآورى ديگرى مركب از تعيين سورهها و تقسيمبندى آنها به آيات را افزود .
در تعدادى از نسخههاى خطى سورهها بوسيلهء يك فاصلهء زياد و يا يك نوار ساده با وضع سائيده شدهاى از يكديگر جدا شدهاند . 187 غير از اين و بخصوص در نسخههاى خطى كوفى عنوان سوره در داخل نوار مىباشد . مىتوان اين سئوال را مطرح ساخت كه آيا اين عنوان بعدها در نوار ، جائى كه يك فاصله سفيد خالى بوده ، اضافه شده و يا نه . اين نوآورى ظاهرا نزد برخى با احتياط زياد مواجه گرديد .
بنابر تعدادى از روايات كه با علاقهء زيادى آنها را توسط شخصيت - هاى قرن اول هجرى محكم و معتبر مىسازند ، سعى مىشده كه كاتبان قرن چهارم / دهم را از تذهيب قرآنهائى كه مىنوشتهاند باز دارند . ولى پارهاى روايات ديگر كه تعدادشان هم كمتر است ، در اين مورد چندان سختگير نيستند . برعكس ، به نظر مىآيد كه تقسيمبندى قرآن به آيات ، با هيچگونه مقاومتى مواجه نشده باشد . اين كار اساسا پاسخگوى نيازمنديهاى روز بود . بويژه كه تقسيمبندى قرآن به آيات ، براى تشكيل قراءت دستهجمعى بهنگام اجراى برخى از مراسم ضرورى بود . اين تقسيم - بندى در نسخههاى خطى حجازى از قبيل نسخهء شماره 328 پاريس ديده نمىشود . برعكس در نسخههاى بعدى از همين قبيل « حجازى » مانند نسخهء 326 پاريس و با در نسخههاى خطى « كوفى » از قبيل « نسخهء » شمارهء
در آستانه قرآن ( فارسى ) — صفحة 117
مساهمون: رژى بلاشر
ص١١٧