الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا . . .
ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
« آنان كه ربا مىخورند . در قيامت چون كسانى بر مىخيزند كه به افسون شيطان ديوانه شده باشند ، و اين به كيفر آن است كه گفتند : معامله نيز چون ربا است ، در حالى كه خدا معامله را حلال و ربا را حرام كرده است ، پس هر كس كه موعظه خدا به او رسيد و از ربا خوارى باز ايستاد ، خدا از گناهان پيشين او در گذرد و كارش به خدا واگذار مىشود و آنان كه بدان كار باز گردند ، اهل جهنمند و جاودانه در آن خواهند بود ، خداوند سود ربا را نابود مىگرداند و صدقات را افزونى ميدهد و هيچ ناسپاس گناهكار را دوست ندارد ، آنان كه ايمان آورده و كارهاى نيكو كردهاند ، و نماز خوانده و زكات پرداختهاند ، مزدشان با پروردگارشان است نه بيمناك مىشوند و نه غمگين . اى كسانى كه ايمان آوردهايد از خدا بترسيد . و اگر ايمان آوردهايد از ربا هر چه باقى مانده است رها كنيد ، و هر گاه چنين نكنيد . بدانيد كه با خدا و رسول او به جنگ برخاستهايد ، و اگر توبه كنيد اصل سرمايه از شماست در اين حال نه ستم كردهايد و نه تن به ستم دادهايد و اگر وامدار تنگدست بود ، مهلتى بايد تا توانگر شود ، و اگر دانا باشيد ، دانيد كه چون بر او ببخشاييد برايتان بهتر است ، از آن روز كه به سوى خدا باز مىگرديد و هر كس پاداش عملش به تمامى داده مىشود و ستمى نمى بيند ، بيمناك باشيد . » 190
اين آيات به طور صريح و قاطع دلالت بر حرمت ربا دارند .
امّا گروهى از كسانى كه با علوم اسلام آشنايى دارند . دست از ظاهر آن برداشتهاند زيرا روش آنان مناقشه و چون و چرايى لفظى و ايجاد شبهه و ابهام در معانى آشكار و روشن است ، و به هر حكمى كه در هر زمان باشد تن در مى دهند و تابع احكام قرآن نيستند ، گويا آنان براى اين درس خواندهاند كه قرآن را از معناى حقيقىاش خارج كنند و به گونهاى ديگر توجيه نمايند ، و به اين كار عادت كردهاند ، و پس از گمراه شدن خود بسيارى را نيز گمراه كردهاند .
اگر فردى به ما بگويد : من ترديد دارم كه اين خورشيد فروزان در وسط