نميشود و مالى را كه براى خوشنودى خدا از بابت زكات مىپردازيد مضاعف مىشود . » 188
اين آيه دلالت بر آن دارد كه ربا نزد خدا پسنديده نيست و زيادى در آن گناه است و اگر طرفينى معامله مىخواهند بر داراييشان افزوده شود راهش اين است كه : بخشى از آن را به مستمندان بپردازند ، كه اين زيادى براى آنان خير است زيرا تعاون و همكارى است ، پس از اين آيه مكّى ، آيات ديگرى در مدينه نازل شد كه قاطعانه و سخت ربا را تحريم كرد . مثل آيات زير :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
189 « اى مؤمنان ! ربا نخوريد به افزودنهاى پى در پى و از خداى بترسيد تا رستگار شويد ، و بترسيد از آتشى كه براى كافران مهيا شده است ، و از خدا و رسول اطاعت كنيد تا مگر مورد رحمت قرار گيريد . » ( 189 )
مراد از ربا در اين آيه و در آيهء پيش از آن و آيهاى كه در دنبال خواهد آمد . زيادى در قرض است - مانند زيادى در معاملهء نسيه - نه خود قرض .
ما اين نكته را براى تصحيح فكر برخى از كسانى كه ربا يا بعضى از انواع آن را جايز مىدانند ذكر مىكنيم ، چنانچه يكى از اين افراد ميگويد . « رباى حرام آن است كه از دو برابر قرض بيشتر باشد . » و برخى از قانون گذارانى كه به آنچه امروز - صحيح يا غلط - گفته مىشود بيشتر از قرآن علاقه دارند ، بسرعت آن را تصديق كردهاند . تعبير به « مضاعف » براى زيادى در اين زمان است و اين تعبير براى بيان زشتى نتيجه رباست ، زيرا ربا ، با زيادى در آن به طور پى در پى افزون مىشود ، و اين سبب نابودى وام گيرنده و زشت صفتى وام دهنده مىشود مال ديگران را به ناحق مىخورد ، بدون آن كه در سايهء آن كار و تلاش انجام دهد ، يا خسارت مال را جبران كند .
آيهء ديگرى در زمينهء تحريم ربا نازل شده كه به هيچ وجه قابل توجيه نيست ، خداوند مىفرمايد :