قرآن كريم به صراحت از رشوه نهى كرده است ، خصوصا رشوه گرفتن حاكمان كه موجب بى اعتمادى و رابطه غير مشروع بين حاكم و محكوم و هرج و مرج در جامعه مىشود ، مى فرمايد :
وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
« اموال يكديگر را به ناحق نخوريد و كار را به محاكمهء قاضيان نيفكنيد تا بدان سبب اموال گروهى را دانسته و به ناحق بخوريد . » 183
و در جاى ديگر از رشوه به « سحت » ياد مىكند ، و اين نشانهء آن است كه رشوه مال مردم خوردن و فساد حكم و از بين برنده عدالت است و ما به اين مطلب در هنگام بحث از اين كه رعايت عدالت اساس رابطهء بين مردم است اشاره كرديم . قرآن كريم خاطر نشان مىسازد كه از عوامل تباهى يهود و به وجود آمدن قضاوتهاى ناعادلانه در بين آنان ، « سحت » و حرام بوده است و مىفرمايد :
سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوكَ شَيْئاً وَ إِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ
« يهود گوش نهادگان بر دروغند ، خورندگان حرامند ، پس اگر نزد تو آمدند خواهى ميانشان حكم كن يا از ايشان روى بگردان ، و اگر روى بگردانى به تو هيچ زيانى نرسانند ، و اگر ميانشان حكم كنى ، به عدالت حكم كن كه خدا عدالت پيشگان را دوست دارد . » 184 يكى از انواع مال را به ناحق خوردن ، كم فروشى - به هر شكل آن - مىباشد ، قرآن مىفرمايد :
وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزانَ بِالْقِسْطِ
« به مال يتيم نزديك نشويد مگر به نيكوترين وجهى كه به صلاح او باشد ، تا به سن بلوغ رسد و پيمانه و وزن را از روى عدل تمام كنيد . » 185
و جاى ديگر كم فروشان را ، كه در پيمانه كردن به مردم ستم مىكنند ، نكوهش كرده و به آنان نسبت به عذاب الهى سخت هشدار داده است ، مى فرمايد :
وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ الَّذِينَ إِذَا اكْتالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ وَ إِذا كالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ أَ لا يَظُنُّ أُولئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ لِيَوْمٍ عَظِيمٍ
« واى بر كم فروشان ، آنان كه چون از مردم كيل مىستانند آن را پر