2 - اين كيفر شديد و باز دارنده بايد آشكارا و در حضور عدهاى از مؤمنان صورت گيرد .
3 - مردى كه زناى او آشكار شده است ، جز زن زناكار يا مشرك نبايد به عقد او تن در دهد و به ازدواج با زن زناكار نيز جز مرد زناكار يا مشرك راضى نخواهد شد ، و بر مؤمنان حرام است كه با زناكار ازدواج كنند ، و مفهوم آيه اين است كه تحريم وقتى است كه توبه صورت نپذيرفته باشد .
كيفر بردهء زناكار
كيفر مزبور در مورد زنان و مردان آزاد است ، امّا كيفر كنيزان و غلامان زناكار نصف حّد مزبور يعنى پنجاه تازيانه است ، زيرا خداوند مىفرمايد :
وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَناتٍ غَيْرَ مُسافِحاتٍ وَ لا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وَ أَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ يُرِيدُ اللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَ يَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
« و هر كه را توانايى آن نباشد كه با زنان پارسا و با ايمان ( و آزاد ) ازدواج كند ، پس كنيزان مؤمنه را كه مالك آنها شديد به نكاح در آوريد ، و خدا آگاهتر است به ايمان شما ، برخى از شما از جنس برخى ديگريد پس با كنيزان مؤمنه با اذن مالك آنها ازدواج كنيد و مهر آنها را آن طور كه معّين شده بپردازيد ، كنيزانى كه عفيف باشند نه زناكار و دوست و رفيقدار ، پس چون شوهر كردند اگر عمل زشتى از آنها ديديد ، بر آنها نصف كيفر زنان پارساى آزاد است ، اين حكم ( ازدواج با كنيز ) براى كسى است كه بترسد مبادا به رنج افتد و اگر صبر كنيد براى شما بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است ، خدا مىخواهد احكام خود را براى شما بيان كند و شما را به آداب آنان كه پيش از شما بودند رهنمون سازد توبه شما را بپذيرد و خدا دانا و حكيم است . » 171
اين آيات بر آن دلالت دارد كه اوّلا : بهتر است كه مؤمن با زن آزاد ازدواج