وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً
« آنان كه به زنان با عفّت و ايمان نسبت زنا دهند و سپس چهار شاهد بر دعوى خود نياورند ، آنان را هشتاد تازيانه بزنيد » . 169
2 - هر گاه مرد و زن مرتكب فحشا و عمل ناپسند - كه طبق دو آيهء مزبور مراد از آن زناست - مرتكب شدند بايد كيفرى مناسب ببينند ، مگر اين كه با توبه به اصلاح كار خود بپردازند ، و اگر اين عمل را تكرار كردند . ديگر توبه آنان پذيرفته نخواهد شد ، چنان كه بسيارى از فقها به اين مطلب - مانند سرقت - تصريح كردهاند .
3 - زنها كيفر مخصوص دارند كه توبه نيز جلوگير آن نيست ، و آن اين كه تا به هنگام مرگ در خانه نگه داشته شوند ، تا خدا راهى چون ازدواج براى آنان تعيين كند ، و اين در حقيقت كيفر نيست ، بلكه براى نگهدارى زن و وادار كردن او به توبه است ، و اگر پس از آن مرتكب خلاف شود بايد مورد آزار قرار گيرد .
در اين جا ايذاء و آزار اجمال دارد ، و در سورهء نور مقصود از آن به تفصيل بيان شده است زيرا مىفرمايد :
الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ وَ لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ لْيَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَ الزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُها إِلَّا زانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
« بايد شما هر يك از زنان و مردان زناكار را به صد تازيانه تنبيه كنيد و اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد هرگز دربارهء آنان در دين خدا رحمت و دلسوزى روا مداريد و بايد عذاب آنان را جمعى از مؤمنان مشاهده كنند ، مرد زناكار جز با زن زناكار و مشرك نكاح نمى كند ، و زن زناكار نيز جز با مرد زناكار يا مشرك ازدواج نخواهد كرد ، و اين كار بر مؤمنان حرام است . » 170
از اين سخن نيز سه مطلب به دست مىآيد :
1 - كيفر مرد و زن زناكار صد تازيانه است كه با شدّت و قوّت بر آنان زده خواهد شد ، و اين تازيانهها باز دارنده از گناه است ، كه هيچگونه دلسوزى در مورد آنان نخواهد بود .