و نيز مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلَّهِ وَ لَوْ عَلى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيراً فَاللَّهُ أَوْلى بِهِما فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى أَنْ تَعْدِلُوا وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً
« اى مؤمنان نيك ايستادگى به عدالت كنيد ، و براى خدا گواهى دهيد اگر چه بر ضرر خود يا پدر و مادر يا خويشانتان باشد ، كه اگر طرف ثروتمند يا نادار باشد ، خدا سزاوارتر است به آن دو ( كه او را در نظر گيريد ) پس پيرو هواى نفس نباشيد كه از سخن حق گفتن عدول كنيد و اگر بپيچانيد زبان خود را در اداى حقّ يا از آن كناره بگيريد ، البتّه خدا به هر چه مىكنيد ، آگاه است » 79 از اين آيه سه مطلب به دست مىآيد :
نخست اين كه : عدالت ذاتا و به خودى خود مطلوب و مورد نظر است ، زيرا نزديكترين چيز به خداوند متعال است و عدالت در همه چيز و در همه كارها مطلوب است ، از اينرو فرمود :
كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ
و در همه حال رعايت عدالت كنيد چه حاكم باشيد و چه محكوم چه به سود شما و نزديكانتان باشد و چه به ضررتان .
دوّم : اعراض و روى گرداندن از حكم عادلانه ، ستم يا كمك به ستمگران است ، پس سكوت و ردّ نكردن باطل ، ظلم است و مؤمن در هر شرايطى بايد اقامهء حق كند ، و از حق و عدالت طرفدارى كند و آن را مورد تأييد قرار دهد .
سوّم : در اسلام ثروت و فقر ، ميزان ارزش و ملاك برترى نيست . و نبايد ثروتمند بخاطر ثروتش مورد احترام قرار گيرد ، و فقير براى فقرش ، خوار و پست شمرده شود ، بلكه همه در برابر عدالت يكسانند .
وَ اللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا بِرَادِّي رِزْقِهِمْ عَلى ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَواءٌ . . .
« خداوند برخى از شما را بر بعضى ديگر در روزى برترى داد ، پس آنان كه روزى زياد به ايشان داده شده روزيهاى خود را به غلامان خود ردّ نكنند كه با ايشان در آن مساوى باشند . » 80
عدالت درباره همه نژادها يكسان است ، زيرا خداوند سبحان ، اگر چه خلق را