با رنگها و نژادهاى گوناگون آفريده است ، امّا همهء آنها مخلوقات خدا هستند ، و اختلاف رنگ و زبان ، از نشانههاى بزرگ پروردگار است كه خود مىفرمايد :
وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْعالِمِينَ
« از آيات خدا آفرينش آسمانها و زمين و گوناگونى زبانها و رنگهاى شماست ، كه در اين گوناگونى براى عالميان نشانههايى است . » 81
آرى همه بندهء خدا هستند و روا نيست كه بر سياه پوستان براى سياهى رنگشان ستم شود و از سفيد پوست براى سفيدى رنگ پوستش ، حمايت شده ، مورد احترام قرار گيرد كه قرآن مىفرمايد :
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ . . .
« اى مردم ما شما را از مردى و زنى آفريديم و شما را گروه گروه و قبيله قبيله قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد ، همانا گرامىترين شما نزد خدا پرهيزكارترين شماست . » 82
اين آيهء شريفه سه مطلب عالى را باز گو مىكند كه موجب تساوى بين تمام انسانهاست :
اوّل : همهء مردم ، از هر نژاد و داراى هر رنگى كه باشند ، با يكديگر برابرند زيرا اصل و ريشهء همه - يعنى پدر و مادر آنان - يكى است چنان كه پيامبر ( ص ) فرمود :
« همه شما از آدم هستيد و آدم از خاك است ، عرب بر عجم و سفيد بر سياه هيچ نوع برترى ندارد مگر به تقوى . »
دوّم : اختلاف نژاد و قبيله و جنس به جهت شناختن همديگر است ، نه پراكندگى و دشمنى ، و اين موجب مىشود كه مردم روى زمين در برداشت و بهرهبردارى از منابع ثروت موجود در زمين ، با يكديگر همكارى كنند ، به طورى كه مردم هر سرزمين ، آنچه را كه بيشتر از نيازشان هست ، - بدون افراط و تفريط و آزار و منّت - به ديگران بدهند و نيز همهء انسانها در اصل حقوق انسانى - كه ناشى از وحدت اصل و ريشهء آنهاست - برابرند و نيز هيچ كس حق ندارد به ديگرى ستم يا آزار روا دارد ، يا او را به بردگى برد .