راهنمايى شما در تاريكيهاى بيابان و دريا روشن داشته همانا آيات خود را براى اهل دانش به تفصيل بيان كرديم ، اوست خدايى كه همه شما را از يك تن در آرامگاه ( رحم ) و وديعت گاه ( صلب ) بيافريد ما آيات خود را با تفصيل براى اهل بصيرت بيان كرديم ، و اوست خدايى كه از آسمان باران فرو بارد تا هر نبات بدان برويانيم و سبزهها و دانههايى كه بر رويهم چيده شده ، پديد آريم ، و از نخل خرما خوشههاى بهم پيوسته برانگيزيم و باغهاى انگور و زيتون و انار كه برخى شبيه و برخى غير شبيه به يكديگرند خلق كنيم ، شما در آن باغها هنگامى كه ميوه آن برسد ، بنگريد كه در آن نشانههاى قدرت خدا براى اهل ايمان آشكار است ، و گروهى از كافران اهريمن را شريك خدا شمردند ، در صورتى كه آنها آفريدهء خدا هستند و گروهى براى او پسران و دختران پنداشتند ، امّا خدا از همهء اين نسبتها برتر و منزه است » 323 در اين آيات يكتا بودن خدا و اين كه تنها او سزاوار پرستش است و معبود به حقى جز او نيست ، اثبات شده است ، و روش اثبات ، بيان آفرينش و گوناگونى آفريدههاى اوست و اين كه تنها او آفريدگار همه چيز است ، و اگر تنها او آفريدگار است پس تنها معبود نيز اوست بنابر اين از راه تعريف خدا ، خدايى او به اثبات مىرسد و او خود را از راه صفات و آثارش شناسانده است ، چرا كه خداوند جز به صفات و آثارش در خلقت و تكوين شناخته نمىشود و بدين ترتيب شناخت ذات او غير ممكن نيست ، و آنچه ما از او مىشناسيم برترى و تنزيه او از شباهت پديدههاست پس هيچ چيز مثل او نيست و او شنوا و بيناست .
نمونه ديگرى كه بر عظمت آفريدگار و بر قدرت او در برانگيختن مردگان ، از راه تعريف مخلوقات مخصوصا انسان دلالت مىكند و نيز او را مستحق پرستش مىگرداند آيات زير است :
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ ثُمَّ إِنَّكُمْ بَعْدَ ذلِكَ لَمَيِّتُونَ ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ تُبْعَثُونَ وَ لَقَدْ خَلَقْنا فَوْقَكُمْ سَبْعَ طَرائِقَ وَ ما كُنَّا عَنِ الْخَلْقِ غافِلِينَ