تعريف به حدّ و با اشاره به آثار شرابخوارى ، يعنى ايجاد دشمنى و كينه و بازدارى از نماز و ياد خدا تعريف به رسم كرده است و چون انسان را از ياد خدا و نماز باز مىدارد ، مصداق لهو خواهد بود .
ب - استدلال از راه تجزيه
و آن به اين كيفيت است كه با ذكر اجزاء موضوع و كاوش در آنها ، مدّعا اثبات مىشود ، مثل حكم قطعى و بديهى بر اين كه اثر ، دليل بر مؤثر و هستى ، نشانهء آفريدگار است و نيروهاى بشرى و عقلهاى سالم ، دليل آن است كه آفريدگار تمام هستى از اتم تا كهكشان ، يك نيرو ، يعنى نيروى خداوند سبحان است .
اين موضوع را قرآن كريم گاهى از راه تجزيه و گاهى از راه ديگر ، بيان مىكند ، استدلال تجزيهاى مانند :
قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ أَمَّنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَنْبَتْنا بِهِ حَدائِقَ ذاتَ بَهْجَةٍ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُنْبِتُوا شَجَرَها أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ يَعْدِلُونَ أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً وَ جَعَلَ لَها رَواسِيَ وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حاجِزاً أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ مَنْ يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ تَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ أَمَّنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
« اى رسول ما بگو ستايش مخصوص خداست و سلام بر بندگان برگزيدهء خدا آيا خداى ( قادر و آفريننده جهان ) بهتر و پرستش را سزاوارتر است يا آنان كه شريك خدا مىشماريد ؟ آيا آن كيست كه آسمانها و زمين را خلق كرده و از آسمان براى شما باران مىفرستد كه به آن درختان و باغ و بوستانهاى شما را در كمال سبزى و خرّمى مىرويانيم كه شما نمىتوانيد آن درختان را برويانيد ، آيا با وجود خداى يكتا خدايى هست ؟ لكن اين مشركان روى از خدا