اعجاز است و نشانه آن است كه از سوى خداى دوربين ، آگاه بىهمتا ، حكيم ، شنوا و بينا نازل شده است .
اخبار غيبى ، معجزهء ديگر قرآن
اين بخش ، بخشى از انواع اعجاز قرآن است كه شامل دو جزء مىشود ، يكى گزارش خبرهاى گذشته كه جزو داستانهاى قرآن است و ديگرى پيشگويى از امورى كه در آينده تحقّق مىيابد ، و هر دو نوع اعجاز يا از دلايل اعجاز - در كنار بلاغت و بيان و علوم قرآن و احكامى كه در آن وجود دارد - به حساب مىآيند .
امّا علّت اعجاز نوع اوّل اين است كه پيامبر اكرم ( ص ) امّى بود ، نه مىخواند و نه مىنوشت و نشو و نماى او بين اهل كتاب نبود تا از آنان چيزى بياموزد و قبيله او نيز امّى بود و علم و دانش از هيچ راهى بجز از راه فطرت و سخن و تيزبينى و بديهه گويى شعر و ذوق سخن بليغ و درك كلمات و معانى به آنان منتقل نمىشد .
در آن جامعه نه مدرسهاى بود و نه دانشمندانى تا بتوانند علم بياموزند و بخاطر شرك ، از اهل كتاب و ارباب معرفت و علوم گوناگون نيز فاصله داشتند و همچنين در سفرهايى كه در زمستان و تابستان براى تجارت به شام و يمن مىكردند ، هيچ گونه تماس علمى با كسى نداشتند .
در چنين موقعيتى بود كه قرآن كريم نازل شد و براى آنها سرگذشت پيامبران پيشين و امّتهاى آنان و كافران و گمراهانى كه خود شاهد سرنوشت شوم امتهايى كه با آنان فاصله چندانى نداشتند ، بازگو كرد ، و داستانهاى اين پيامبران را به تفصيل و به راستى نقل كرد و اهل كتاب ، از يهود و نصارى با بسيارى از آن موافقت كردند ، و آنچه را هم كه در قرآن اختلاف داشتند و مخالفت مىكردند پس از تحقيق و بررسى دقيق ، بطلان سخن آنان و راستگويى قرآن به اثبات مىرسيد ، زيرا قرآن سخن خدايى است كه به اخبار پنهان و همه چيز عالم آگاه است .