كتابت آيات و سورههاى قرآن براى آنان دشوار بود ، و اگر هم مىنوشتند از اشتباه و تحريف و كم و زياد شدن مصون نبود .
و از جمله فوائد نزول تدريجى قرآن اين است كه در پى مناسبتها و حوادث گوناگون نازل مىشد ، كه در اين حوادث به بيان پارهاى از احكام مىپرداخت ، نخستين بيان كننده شخص پيامبر ( ص ) بود ، همچنان كه خداوند مىفرمايد :
وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ
« ما « ذكر » ( قرآن ) را بر تو فرستاديم ، تا تو آنچه به مردم فرستاده شده براى آنها تبيين كنى » 9 .
مكى و مدنى
نزول تدريجى قرآن سبب شد كه بعضى از سور و آيات در مكه و برخى ديگر در مدينه نازل شود ، در نتيجه تقسيم بندى آيات به آيات مكّى و مدنى باب شد . آن آياتى را كه قبل از هجرت نازل شد مكّى و آنها را كه پس از هجرت نازل شده است مدنى نامند . پس آنچه كه بعد از هجرت نزول يافته باشد مدنى است ، گرچه در مكّه نازل شده باشد ، و آنچه كه قبل از هجرت نزول يافته باشد ، مكّى . پس اين تقسيم زمانى است نه مكانى يعنى ميزان به زمان نزول است نه مكان آن .
آيات مكّى متضمن بيان عقايد اسلامى و نفى پرستش بتها ، جدال با مشركان و دعوت به توحيد و سخن گفتن با قوم عرب ، و همچنين سرگذشت پيامبرانى كه به سرزمينهاى عربى آمدند ، سرزمينهايى كه در گوشه و كنار آن آثارى كه حاكى از سرنوشت مردم آن است به چشم مىخورد ؛ كسانى كه خداوند آنان را به سبب كفرشان دچار عذابهاى گوناگون كرد ؛ عذابهايى چون فرستادن بادى كه سنگريزهها را حركت مىداد ، و باد تند سركش و زير و رو كردن خانههاى آنها .
در آيات مكّى از احكام معاملات سخن به ميان نيامده گرچه به محرماتى چون : شراب و ربا اشاره شده است ؛ مثلا دربارهء اين كه شراب چيز پسنديدهاى نيست به طور اشاره مىفرمايد :