بخش را از قبل و بعد جدا كرده ، و آنچه را كه مربوط به استمداد ستمگران از خداوند - در حال ترس و بيچارگى ، و سپس سركشى و ستمگرى آنان در حال امنيت و بر طرف شدن نگرانى - مى باشد ذكر نمىكند ، در حالى كه تقطيع و جدا كردن كلمات از يكديگر موجب از بين رفتن مفهومى مىشود كه جمله در صدد بيان آن بوده است .
آيهء ديگر در عبارت « رمّانى »
وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ
مى باشد كه با تمام گستردگى و شمول معنى ، در لفظ ايجاز قصر است ، و ممكن است مثال عالى باشد كه در كلام به آن استشهاد شود و بر هر حيلهگر پست صادق باشد ، امّا باز تمام آيه را ذكر نكرده است و ما دوست داشتيم كه تمام آيه را كه به قرار زير است ذكر مىكرد :
اسْتِكْباراً فِي الْأَرْضِ وَ مَكْرَ السَّيِّئِ وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ الْأَوَّلِينَ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَبْدِيلًا وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللَّهِ تَحْوِيلًا
« ( مخالفت آنان با رسولان ) به خاطر استكبار و گردنكشى و مكر و انديشه بد آنان مىباشد ، و مكر و حيله بد جز صاحبش ، كسى را هلاك نخواهد كرد ، و آيا اينان جز به اين كه چون گذشتگان هلاك شوند انتظارى مىدارند ؟ و در سنت خدا هرگز تغيير و تبديل نخواهى يافت » . 283
آيهء بعدى اين است :
وَ أُخْرى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْها قَدْ أَحاطَ اللَّهُ بِها وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيراً
كه سخنى است استوار و در اوج بلاغت قرار دارد و اگر چه خود ، آيهء مستقلى است ، امّا عطف به آيهء گذشته و متمّم آن است كه مىفرمايد :
وَعَدَكُمُ اللَّهُ مَغانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَها فَعَجَّلَ لَكُمْ هذِهِ وَ كَفَّ أَيْدِيَ النَّاسِ عَنْكُمْ وَ لِتَكُونَ آيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ وَ يَهْدِيَكُمْ صِراطاً مُسْتَقِيماً وَ أُخْرى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْها
« خدا به شما ( لشكر اسلام ) وعدهء گرفتن غنيمتهاى بسيار داده كه اين يك غنيمت ( خيبر ) را براى شما زودتر به انجام رساند و شرّ مردم را از سر شما كوتاه كرد تا آيت و دليل اهل ايمان باشد و شما را به راه راست هدايت كند . . . » 284