وَ أُخْرى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْها قَدْ أَحاطَ اللَّهُ بِها
« و خدا به شما باز وعدهء غنيمتهاى ديگرى داده كه هنوز قادر بر آن نيستيد » 277
إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَ ما تَهْوَى الْأَنْفُسُ
« مشركان چيزى غير گمان باطل و هواى نفس فاسد خود را در بت پرستى پيروى نمىكنند » 278
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ
« اى مردم هر ستمى از سوى شما بر ضرر خودتان است » . 279
وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ
« و مكر زشت و فكر بد كارى جز صاحبش گريبانگير كس ديگرى نخواهد شد » . 280
و اين قسم ايجاز در قرآن فراوان به چشم مىخورد ، و نمونه كامل و عالى از كلامى است كه داراى الفاظ كم و معانى بسيار است ، و كلام خداى سبحان برتر از آن است كه داراى شبيه و نظير باشد .
ملاحظه مىكنيد كه تمام مواردى را كه « رمّانى » ذكر كرده است با كلام پيش از آن مربوط و متّصل است يعنى يا فلسفه و حكمت كلام قبل است ، يا بالاتر از آن يا قضيه مستقل و جداگانهاى است كه حكمى را كه پيش از آن ذكر شده ، تأييد و حكمت آن را بيان مىكند ، مثلا :
وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ
پايان آيهء قصاص است كه مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصاصُ فِي الْقَتْلى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى بِالْأُنْثى فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَداءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسانٍ ذلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ رَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدى بَعْدَ ذلِكَ فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
« اى مؤمنان بر شما حكم قصاص كشتگان چنين مقرر شد ، كه مرد آزاد در مقابل مرد آزاد ، و بنده را در برابر بنده و زن را در برابر زن قصاص مى توانيد كرد و چون صاحب خون بخواهد از قاتل كه برادر دينى اوست ،