تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المعجزة الكبرى القرآن ( معجزه بزرگ پژوهشى در علوم قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 206

مساهمون:

ص٢٠٦
عبرت و هدفى مستقل دنبال مىشود . خلاصه اين كه : اينها از نظر موضوع يك داستان است ، امّا از نظر درس و عبرت ، سرگذشتهاى متعدّدى است . ه - اينك بخشى ديگر از داستان ابراهيم ( ع ) كه آن هم مستقل و غير تكرارى است ، بيان مىكنيم ، يعنى : رابطه آن حضرت با پدرش [ عمويش ] كه چگونه نيكخواه وى بود ، و با نرمى و ملايمت و عطوفت خويشاوندى به نيكوترين روش او را به راه راست فرا مىخواند . خداوند سبحان از قول ابراهيم ( ع ) پس از آن كه به مقام راستگويى و پيامبرى رسيد چنين حكايت مىكند .
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِبْراهِيمَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا إِذْ قالَ لِأَبِيهِ يا أَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ ما لا يَسْمَعُ وَ لا يُبْصِرُ وَ لا يُغْنِي عَنْكَ شَيْئاً يا أَبَتِ إِنِّي قَدْ جاءَنِي مِنَ الْعِلْمِ ما لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِي أَهْدِكَ صِراطاً سَوِيًّا يا أَبَتِ لا تَعْبُدِ الشَّيْطانَ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلرَّحْمنِ عَصِيًّا يا أَبَتِ إِنِّي أَخافُ أَنْ يَمَسَّكَ عَذابٌ مِنَ الرَّحْمنِ فَتَكُونَ لِلشَّيْطانِ وَلِيًّا قالَ أَ راغِبٌ أَنْتَ عَنْ آلِهَتِي يا إِبْراهِيمُ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ وَ اهْجُرْنِي مَلِيًّا قالَ سَلامٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي إِنَّهُ كانَ بِي حَفِيًّا
« ( اى رسول ) » ياد كن در كتاب خود شرح حال ابراهيم را كه او شخص بسيار راستگو و پيغمبرى بزرگ بود ، هنگامى كه با پدر خود ( يعنى عمويش آذر ) گفت : اى پدر ! چرا بتى جماد كه شنوايى و بينايى ندارد ، و هيچ نيازى از تو بر آورده نتواند كرد ، پرستش مىكنى ؟ اى پدر ! مرا ( از وحى خدا ) علمى آموختند كه تو را آن علم نياموخته‌اند ، پس تو مرا پيروى كن ، تا به راه راستت هدايت كنم ، اى پدر ! هرگز شيطان را نپرست كه شيطان سخت با خداى رحمان مخالفت و عصيان كرد ، اى پدر ! از آن سخت مىترسم كه از خداى مهربان بر تو قهر و عذاب رسد و به دوزخ يار و ياور شيطان باشى ، ( آذر ) گفت : اى ابراهيم ! مگر از خدايان رو گردان شده‌اى ؟ چنانچه دست از مخالفت بتان برندارى ، تو را سنگسار مىكنم و ( گرنه ) سالها از من دور باش ؛ باز ابراهيم ( نااميد نشد و ) گفت : سلامت باشى من از خدا براى تو آمرزش مىخواهم كه خداى من بسيار نسبت به من مهربان است » 104 . در اين آيات به روش ملايم دعوت را كه حاكى از مهربانى و دلسوزى