قالُوا وَجَدْنا آباءَنا لَها عابِدِينَ قالَ لَقَدْ كُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ قالُوا أَ جِئْتَنا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللَّاعِبِينَ قالَ بَلْ رَبُّكُمْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الَّذِي فَطَرَهُنَّ وَ أَنَا عَلى ذلِكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ وَ تَاللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنامَكُمْ بَعْدَ أَنْ تُوَلُّوا مُدْبِرِينَ فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً إِلَّا كَبِيراً لَهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ قالُوا مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ قالُوا سَمِعْنا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقالُ لَهُ إِبْراهِيمُ قالُوا فَأْتُوا بِهِ عَلى أَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ قالُوا أَ أَنْتَ فَعَلْتَ هذا بِآلِهَتِنا يا إِبْراهِيمُ قالَ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هذا فَسْئَلُوهُمْ إِنْ كانُوا يَنْطِقُونَ فَرَجَعُوا إِلى أَنْفُسِهِمْ فَقالُوا إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ ثُمَّ نُكِسُوا عَلى رُؤُسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ ما هؤُلاءِ يَنْطِقُونَ قالَ أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً وَ لا يَضُرُّكُمْ أُفٍّ لَكُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ قالُوا حَرِّقُوهُ وَ انْصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ وَ أَرادُوا بِهِ كَيْداً فَجَعَلْناهُمُ الْأَخْسَرِينَ .
« و ما پيش از اين ابراهيم را به رشد و كمال رسانديم و ما به شايستگى او بر اين مقام آگاه بوديم هنگامى كه به پدرش ( يعنى عمويش ) و قومش گفت :
اين مجسمههاى بيروح ( و بتهاى بى خاصيت ) چيست كه شما به نام خدايى مى پرستيد ؟ آنها در پاسخ گفتند : ما پدران خود را بر پرستش بتان يافتيم ، ابراهيم گفت : همانا شما و پدرانتان در گمراهى آشكار بوده و هستيد ، گفتند :
آيا تو به راستى و درستى سخن مىگويى يا به بازيچه و شوخى ؟ پاسخ داد آرى خداى شما همان خدايى است كه آفريينندهء آسمان و زمين است و من بر اين سخن به يقين گواهى مىدهم ، و به خدا قسم كه من اين بتهاى شما را با هر تدبيرى شده درهم مىشكنم ، بعد از آن كه شما ( براى تفرج و رسوم عيد به صحرا رفتيد و ) از بتخانه روى برگردانيديد ، ( در آن موقع وارد بتخانه شد ) و همه بتها را به جز يك بت بزرگ در هم شكست ، تا در مقام شكايت به او رجوع كنند ، قوم ابراهيم ( چون به شهر باز گشته و بتها را شكسته ديدند ) گفتند : كسى كه چنين كارى كرده ، همانا بسيار ستمكار است ، گفتند : ما جوانى ابراهيم نام را ، شنيدهايم كه نام بتان را به زشتى ياد مىكند ، گفتند او را حاضر سازيد در حضور مردم تا بر اين كار او گواهى دهند ، ( ابراهيم را آوردند و ) به او گفتند : تو با خدايان ما چنين كردى ؟ گفت : بلكه اين كار را