هامش
- بستمش ، شما از طرف خدا اختياري نداريد . أو داناتر است بدان چه اشاعه مىدهيد . أو بس است كه ميان من وشماها گواه باشد ، واوست غفور ورحيم .
پيغمبر دنبال آن فرستاد وفرمود : « آيا امر تازه اى است ؟ » گفتند : « آرى به خدا يا رسول اللَّه ! بعضي از ماها سخن ناهنجارى گفت وما آن را بد داشتيم . ورسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم اين آية را بر آن ها خواند وگريستند وسخت گريستند وخداى تعالى اين آية را فرو فرستاد ( 25 - الشورى ) : واوست كسى كه مىگذرد از بد كردارى ها ومىداند چه مىكنيد . اين هم ششم . »
7 - خدا مىفرمايد ( 56 - الأحزاب ) راستى خدا وفرشته هايش بر پيغمبر صلوات مىفرستند . اى كساني كه گرويديد ! بر أو صلوات فرستيد وبه خوبى درود بگوييد . معاندان هم مىدانند كه چون اين آية نازل شد ، گفته شد : يا رسول اللَّه ! درود بر تو را مىفهميم ، صلوات بر تو چگونه است ؟
فرمود : « مىگوييد : اللّهم صلّ على محمد وآل محمد ، بار خدايا ! رحمت فرست بر محمد وآل محمد ، چنان چه رحمت فرستادى بر إبراهيم وآل إبراهيم ، راستى تو حميد ومجيدي ! »
امام رضا عليه السلام فرمود : « آيا ميان شما مردم در اين باره اختلافى است ؟ »
گفتند : « نه . »
مأمون هم گفت : « در اين جا اختلافى نيست ومورد اجماع است . آيا شما راجع به آل چيزى روشن تر از اين در قرآن داريد ؟ »
امام رضا عليه السلام فرمود : « به من بگوئيد از قول خدا : يس والقرآن الحكيم ، انّكَ لمن المرسلين ، على صراط مستقيم ، كه مقصود از يس كيست ؟ »
همهء علما گفتند : « يس محمد است وشكى ندارد . »
امام رضا عليه السلام فرمود : « خدا به محمد وآل محمد از اين راه فضلى داده است كه هر كه تعقل كند ، به كنهش نرسد ، واين براي آن است كه خدا بر احدى سلام نفرستاده ، مگر بر پيغمبران ، وخداوند تبارك وتعالى فرموده است ( 79 - الصافات ) : سلام بر نوح در جهانيان ! وفرمود : سلام بر إبراهيم ! وفرموده است ( 120 - الصافات ) : سلام بر موسى وهارون ! وخدا نفرمود : سلام بر آل نوح ، نفرمود : سلام بر آل إبراهيم ، نفرمود : سلام بر آل موسى وهارون . ولى خداوند عز وجل فرمود : سلام بر آل يس ( 130 ) ! يعنى آل محمد . »
مأمون گفت : « من به خوبى دانستم كه شرح وبيان اين در معدن نبوت است . اين هم هفتم . »
8 - امام رضا عليه السلام فرمود : قول خداوند عز وجل است ( 41 - الأنفال ) كه : بدانيد هر آن چه غنيمت برديد ، راستى كه از آنِ خداست خمسش واز آنِ رسول خدا وذي القربى . سهم ذي القربى را قرين سهم رسولش صلى الله عليه وآله وسلم نمود . اين است فاصلهء ميان آل وأمت ، زيرا خدا آنان را در جايى مقرر داشته وهمهء أمت را در جائى پايين تر از آن . وبراي آل آن را پسنديده كه براي خود پسنديده وآن ها را برگزيده وبه خود آغاز كرده . سپس رسول خود را دوم آورده وسپس ذي القربى را در هر آن چه از فىء وغنيمت وجز آن -