تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 1068

مساهمون:

ص١٠٦٨
هامش
- است ، رعايت خواهى نمود وبر سنت من جنگ خواهى كرد وأمت من با تو مخالفت خواهند نمود . واما بيست ودوم اين كه شنيدم رسول خدا صلى الله عليه وآله مىفرمود كه : خداى تبارك وتعالى دو فرزند من حسن وحسين را از نوري كه به تو وبه فاطمه عنايت فرمود ، آفريد ، وآنان همچون دو گوشواره‌اى كه بر دو گوش باشند ، لرزانند . ونور آنان هفتاد هزار بار به نور شهيدان افزونى دارد . يا علي ! همانا خداى عز وجل به من وعده فرموده كه آن دو را آنچنان گرامى بدارد كه به جز پيامبران ومرسلين ، هيچ كس را آنچنان گرامى نداشته باشد . واما بيست وسوم اين كه رسول خدا در حيات خود در حضور همهء ياران وعموى من عباس كه افتخار حضور داشت ، انگشتر خود وزره وكمربندش را به من عطا فرمود وشمشيرش را بر ميان من بست . پس خداى عز وجل مرا به اين شرافت مخصوص گردانيد ، نه آنان را . واما بيست وچهارم اين كه خداى عز وجل به پيغمبر خودش آية نازل فرمود : اى كساني كه ايمان آورده أيد ، چون خواستيد با رسول خدا محرمانه سخن بگوييد ، پيش از سخن محرمانه گفتن ، صدقه بدهيد . ومن يك دينار داشتم ، آن را به ده درهم فروختم . وهر وقت خواستم با رسول خدا صحبت خصوصي بكنم ، پيش از آن يك درهم صدقه دادم . به خدا قسم اين كار مرا يك نفر از أصحاب پيغمبر نكرد ؛ نه پيش از من ونه بعد از من ، تا خداى عز وجل اين آية را فرستاد . آيا ترسيديد كه پيش از نجواى خود صدقه بدهيد ؟ حال كه نكرديد وخداوند توبهء شما را پذيرفت . آيا توبه به جز از گناهى كه سر زده است ، مىشود ؟ اما بيست وپنجم اين كه شنيدم كه رسول خدا مىفرمود : بهشت بر أنبيا حرام است ، تا من در آن داخل شوم ، وبهشت بر أوصيا حرام است تا تو در آن داخل شوى . يا علي ! همانا خداى تبارك وتعالى بشارتى مرا داده است كه آن بشارت را به هيچ پيغمبرى پيش از من نداده است وآن اين كه تو سرور اوصيايى ودو فرزند تو حسن وحسين دو سرور جوانان أهل بهشتند در روز قيامت . واما بيست وششم اين كه جعفر برادر من با فرشتگان در بهشت پرواز مىكند وبا دو بال از درّ وياقوت وزبرجد آراسته است . واما بيست وهفتم اين كه عمويم حمزه در بهشت سرور شهيدان است . واما بيست وهشتم اين كه رسول خدا فرمود كه : خداى تبارك وتعالى وعدهء تخلف ناپذير به من داد كه مرا پيغمبر قرار داد وتورا جانشين . وپس از من در آيندهء نزديكى ، از أمت من همان خواهى ديد كه موسى از فرعون ديد . پس شكيبا باش وبه حساب خدا منظور بدار تا مرا ملاقاة كنى . پس من دوستدار آن كس بشوم كه تورا دوست بدارد ، ودشمن كسى گردم كه با تو دشمن گردد . واما بيست ونهم اين كه شنيدم رسول خدا مىفرمود : يا علي ! تو صاحب حوضي وجز تو كسى مالك -