تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 1070

مساهمون:

ص١٠٧٠
هامش
- ما وپسران شما وزنان ما وزنان شما ونفس‌هاى ما ونفس‌هاى شما را دعوت مىكنيم ، سپس مباهله مىكنيم ولعنت خدا را بر دروغ‌گويان قرار مىدهيم . در آن جريان نفس من نفس رسول خدا بود ومقصود از زنان فاطمه واز پسران حسن وحسين بود . سپس گروه‌نصارى پشيمان شدند واز رسول‌خدا خواستند كه صرف‌نظر كند واو هم از آنان صرف‌نظر كرد . وبه حق آن كسى كه تورات را بر موسى وقرآن را بر محمد نازل كرد سوگند ، اگر با ما مباهله مىكردند ، به صورت ميمون‌ها وخوك‌ها مسخ مىشدند . واما سى وپنجم اين كه رسول خدا روز جنگ بدر مرا فرستاد وفرمود : يك مشت از ريگ‌هايى كه در يك جا جمع شده بياور . من آن ريگ‌ها را برداشتم وسپس بوئيدم ومتوجه شدم كه خوش بوست وبوى مشك از آن بلند است . من آن ريگ‌ها را به نزد رسول خدا آوردم . آن حضرت آن‌ها را به صورت مشركين پرتاب كرد . واز آن سنگ‌ريزه‌ها چهار عدد از فردوس بود ، ويك سنگ‌ريزه از مشرق ويكى از مغرب ويكى از زير عرش . با هر سنگ‌ريزه‌اى صدهزار فرشته بود كه يار وياور ما بودند . خداوند با اين فضيلت هيچ كس را گرامى نداشته ، نه پيش از اين ونه بعد از اين . واما سى وششم اين كه شنيدم از رسول خدا مىفرمود : واي به كشندهء تو كه از ثمود وپىكنندهء شتر ثمود شقىتر است . وهمانا عرش خداى رحمان براي كشته شدن تو خواهد لرزيد . پس بشارت باد تورا يا علي كه تو در شمار صدّيقان وشهيدان وشايستگان هستى . واما سى وهفتم ، خداى تبارك وتعالى مرا از ميان أصحاب محمد مخصوص كرد كه علم ناسخ ومنسوخ ، محكم ومتشابه وخاص وعام را به من عطا كرد . واين از چيزهايى است كه خداوند بر من وپيغمبرش به اعطا فرمودن آن منت گذاشته وپيغمبر به من فرمود ، يا علي ! خداى عز وجل به من دستور فرموده كه تورا به خودم نزديك كنم واز خود دور نكنم وتورا بياموزم وبا تو جفا نكنم وبر من لازم است كه پروردگار خود را أطاعت كنم وبر تو لازم است كه آنچه فرا مىگيرى حفظ كنى . واما سى وهشتم ، رسول خدا مرا جايى فرستاد ودعاهايى براي من كرد ومرا بر آنچه پس از آن حضرت واقع خواهد شد ، آگاه ساخت . بعضي از ياران حضرت از اين افتخارى كه نصيب من گرديد ، اندوهناك شدند وگفتند : اگر محمد مىتوانست پسر عموى خودرا پيغمبر كند ، مسلماً همين كاررا مىكرد . وخداى عز وجل شرافت آگاهى از اين جريان را به وسيلهء زبان پيغمبرش به من عطا فرمود . واما سى ونهم اين كه شنيدم رسول خدا مىفرمود : دروغ مىگويد كسى كه گمان مىكند مرا دوست مىدارد وعلى را دشمن بدارد ، كه دوستى من ودوستى أو به جز در دل مؤمن با هم جمع نمىشود . خداى عز وجل ، أهل محبت من ومحبت تورا يا علي در افرادى كه پيش از همه به بهشت داخل مىشوند قرار داده ، وأهل دشمنى با من ودشمنى با تورا پيشاپيش افراد گمراهى كه از أمت من به آتش مىروند ، قرار داده است . -