« 1 » فإن تكن الدّنياتُعدّ نفيسة * فإنّ « 2 » ثواب اللَّه أعلى وأنبَل
وإن تكن الأبدان للموتِ أُنشِئَت * فقتل امرء « 3 » بالسّيف في اللَّه « 3 » أفضل
وإن تكن الأرزاق قسماً مقدّراً * فقلّة حرص المرء في السّعي « 4 » أجمل
وإن تكن الأموال للتّرْك جمعها * فما بال متروك به المرء يبخل « 5 » « 6 » « 1 »
هامش
( 1 - 1 ) [ مثله في ناسخ التّواريخ سيِّد الشّهداء عليه السلام ، 2 / 146 ] .
( 2 ) - [ في كشف الغمّة البحار والعوالم والدّمعة والأسرار وتظلّم الزّهراء وناسخ التّواريخ والمعالي ووسيلة الدّارين : فدار ] .
( 3 - 3 ) [ في كشف الغمّة : واللَّه بالسّيف ، وفي الفصول المهمّة : في اللَّه بالسّيف ] .
( 4 ) - [ ناسخ التّواريخ : الرِّزق ] .
( 5 ) - [ زاد في الدّمعة وتظلّم الزّهراء : أقول : قد مضى نظير هذا في رواية المفيد رحمه الله ملاقاته عليه السلام الفرزدق عند الحرم ، فلعلّ بعدما قضى مناسكه ، تعقّبه عليه السلام ، فلحق به في بعض المنازل ] .
( 6 ) - سپس حسين عليه السلام از آن منزل روانه شد تا به « زباله » رسيد . در اين منزل بود كه خبر شهادت مسلم به أو رسيد . حضرت به عدهاى كه به دنبال أو بودند ، خبر شهادت مسلم را داد . افرادى كه به طمع دنيا بودند ويقينشان كامل نبود ، پس از شنيدن خبر شهادت مسلم ، از گرد آن حضرت پراكنده شدند وفقط خانوادهء أو وبرگزيدگان از ياران ، با حضرت باقي ماندند . راوي گفت : چون خبر شهادت مسلم رسيد ، صداى شيون وگريه ، فضاى بيابان را پر نمود وسيلاب اشكها جارى شد . سپس حسين عليه السلام به مقصدى كه خدا دعوتش فرموده بود ، روانه شد .
فرزدق شاعر به خدمتش رسيد ، سلام داد وعرض كرد : « اى پسر پيغمبر ! چگونه بر أهل كوفه اعتماد مىكنى ؟ اينان هماناند كه پسر عموى تو مسلم بن عقيل وياران اورا كشتند . » أشك از ديدگان حسين فرو ريخت وفرمود : « خدا مسلم را رحمت كند ! أو به روح وريحان وبهشت رضوان بازگشت . أو وظيفهاى كه بر عهده داشت ، انجام داد . اكنون نوبت ماست كه آنچه برماست ، انجام دهيم . » سپس اشعارى بدين مضمون أنشأ فرمود :« دنيا اگر به چشم لئيمان گرانبهاست * پاداش حق گران تر وبرتر به نزد ماست
گر بهر مرگ پيكر ما را سرشته اند * در راه دوست كشته شدن افتخار ماست
چون سهم ما ز روزى دنيا مقدّر است * زيباتر آن كه حرص طلب در دلش بكاست
چون جمع مال عاقبتش ترك گفتن است * مالي چنين بخيل شدن بهر وى چراست ؟ »فهرى ، ترجمهء لهوف ، / 73 - 75