قتلة لم يقتلها أحد في الإسلام . قال : أمّا أنّك أحقّ مَنْ أحدث في الإسلام حدثاً لم يكن منه ، أمّا أنّك لا تدع سوء القتلة ، وقُبح المثلة ، وخُبث السّريرة ، ولؤم الغلبة لأحد أحقّ بها منك ( 7 * ) . فأخذ ابن زياد يشتمه ويشتم عليّاً وحسيناً وعقيلًا ، وأخذ مسلم بالسّكوت والإعراض « 1 » عنه .
فقال ابن زياد : اصعدوا به فوق القصر ، وادعوا بكير بن حمران الأحمريّ الّذي ضربه مسلم . فصعدوا به ، وأحضر بكير ، فأمره أن يضرب عنقه ويتبع برأسه جسده من أعلى القصر ، فصاح مسلم بمحمّد بن الأشعث : قم بسيفك دوني ، فقد أخفرت ذمّتك ، أما واللَّه لولا أمانك ما استسلمت ، فأعرض محمّد . « 2 »
السّماوي ، إبصار العين ، / 46 - 47 / مثله : الحائري ، ذخيرة الدّارين ، 1 / 276
هامش
( 1 ) - [ ذخيرة الدّارين : اعتراض ] .
( 2 ) - اورا نزد ابن زياد بردند وبه أو سلام نداد . پاسبان گفت : « چرا به أمير سلام ندادى ؟ »
گفت : « مىخواهد مرا بكشد ، چه سلامي به أو دارم واگر مرا نكشت ، سلام بسيار نزد من دارد . »
ابنزياد گفت : « به جان خودم كشته مىشوى . »
فرمود : « چنين است ؟ » گفت : « آرى . »
گفت : « بگذار به يكى از خويشان خود وصيت كنم . » گفت : « وصيت كن . »
رو به ابن سعد كرد وگفت : « ميان من وتو خويشى است ومن به تو يك سخن محرمانهاى دارم . »
از أو نپذيرفت ، ابنزياد گفت : « از حاجت عموزادهات روگردان مباش . »
برخاست وبا أو به گوشهاى رفت كه ابن زياد آنها را مىديد . مسلم به أو گفت : « من در كوفه هفتصد درهم وأم دارم . آن را به حساب دارايى خودم در مدينه بپرداز وجسد مرا از ابنزياد ببخشش ، بگير وبه خاك بسپار . كسى نزد حسين بفرست كه اورا برگرداند . »
عمر وصيت اورا به ابنزياد گزارش داد . ابنزياد گفت : « امين خيانت نكند ، ولى گاهى خائن امانتدارى كند . در مال خود هر چه خواهى بكن . حسين هم اگر به ما كارى نداشته باشد ، با أو كارى نداريم واگر به ما رو كند دست از أو باز نداريم . اما دربارهء جسد أو شفاعت تورا نپذيريم . »
بعضي گفتهاند : راجع به جسدش گفت : « وقتي اورا كشتيم ، با جسد أو هرچه خواهند ، عمل كنند . »
سپس به مسلم گفت : « اى پسر عقيل ! مردم متحد ويكدل بودند وتو آمدى آنها را تفرقه كنى وميان -