گفت : ترا به خاطر بيت شعري خواستم كه در ذهنم آمده ونمىدانم شاعر آن كيست ؟
گفتم : بگو كدام شعر است ؟ وأو اين بيت را خواند :
فَدَعُوا بالصّبوحِ يَوماً فجائت * قَيْنَةٌ في يَمينِها إبْريقُ
گفتم : از عدى بن زيد است . گفت : قصيدهء اورا بخوان ، ومن آن را به شرح ذيل انشاد نمودم :
بَكَر العاذِلونَ في وَضَحِ « 1 » الصُّ * - بْحِ يقولونَ لي ألا تَسْتَفيقُ
ويلومُونَ فيكِ يا ابنةَ عبداللَّه * والقَلْبُ عِنْدكُم مَرْهُوق « 2 »
لَسْتُ أدْري إذا أكثروا العَذْلَ عندي * أعَدُوٌ يلومُني أمْ صَدِيقُ ؟
فَدَعُوا بالصّبوحِ يوماً فجائَت * قَيْنَةٌ « 3 » في يمينها إبريقُ
قَدّمتهُ على عُقارٍ « 4 » كَعَيْنِ الدِّي * - كِ صَفّى سُلافَها « 5 » الرّاووقُ « 6 »
مُرّةٌ قبلَ مَزْجِها فإذا ما * مُزِجَت لَذّ طَعْمُها مَنْ يَذُوقُ
وطَفَت « 7 » فوقَها فقاقِيعُ « 8 » كالدُّرِ * صِغار يُثيرها التّصْفِيقُ
ثمّ كان المِزاجُ ماءَ سَماءٍ * غَيْرَ ما آجِنٍ « 9 » ولا مَطْرُوقُ « 10 »
هامش
( 1 ) - وَضَح : به دو فتحه در اينجا يعنى سپيده وروشنى بامداد .
( 2 ) - مرهوق : به صيغهء مفعول يعنى آنكه اورا با وَهَقْ بسته باشند . وَهَقْ به دو فتحه ريسمانى است تابيده با حلقه وگروهى مخصوص كه ستور را با آن مىگيرند .
( 3 ) - قَيْنه : كنيزك خواننده وآرايشگر .
( 4 ) - عُقار : به ضم اوّل يعنى شراب .
( 5 ) - سُلافه : به ضم اوّل يعنى شراب است سرخم كه بهترين نوع شراب است .
( 6 ) - راوُوق : شراب صاف كن .
( 7 ) - طفا يَطْفو : بر روى آب بالا آمد .
( 8 ) - فقّاعه : بر وزن دُرّاعه يعنى حُباب جمع آن فقاقيع بر وزن سلاطين .
( 9 ) - آجِن : آبى كه مانده ورنگ وبوى آن برگشته باشد .
( 10 ) - مَطْروق : آبشخورى كه شتران براي خوردن آب در آن رفته وآن را آلوده كرده باشند .