« بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم . از بندهء خدا هشام أمير المؤمنين به يوسف بن عمر « 1 » . اما بعد وقتي اين نامهء مرا خواندى مأمورى را بفرست تا حمّاد راويه را پيش تو آورد . اما اورا نترساند وبا أو رفتار خشونت آميز وبدزبانى نكند . به أو پانصد دينار ويك شتر مَهْرى « 2 » بده كه سوار شود وبعد از دوازده شب خود را به دمشق رساند » من آن مال را گرفتم وبيرون آمدم . ديدم شترى پالان كرده با أسباب سفر حاضر است . پاى در ركاب گذاشتم وبه سوى شام حركت كردم وبعد از دوازده شبانه روز راه پيمائى به دمشق رسيدم . آنجا در سراى هشام رفتم واذن ورود خواستم . اجازه داد وداخل شدم . أو در اطاقى بود كه كف وديوارهاى آن را با مرمر پوشانده وبين هر دو قطعهء مرمر شمش طلا نشانده بودند . هشام روى تشكى ( طِنْفِسَه ) « 3 » سُرخ رنگ نشسته وجامههاى خزّ « 4 » سرخ در برداشت وتن ولباس را با مُشك وعنبر خوشبو كرده بود .
ظرفهايى هم از طلا پُر از مُشك خرد كرده « 5 » وسائيده در برابرش بود كه گاهى دست در آنها مىكرد وزير ورو مىنمود وبوى عطر در همه جا پراكنده مىشد .
سلام كردم وأو جواب باز داد ومرا پيش خوانده نزديك خود نشاند ومن پايش را بوسيدم . دو كنيزك در خدمت أو بودند كه هرگز زنى را به زيبايى وخوبى ايشان نديده بودم . در گوشهايشان حلقههايى از طلاى ناب بود كه در هر حلقه دو مرواريد غلطان مىدرخشيد . هشام مرا گفت : اى حمّاد چگونهاى وحالت چطور است ؟ گفتم :
به خير است ، اى أمير المؤمنين ! گفت : مىدانى چرا ترا به اينجا خواستم ؟ گفتم : نمىدانم .
هامش
( 1 ) - أو والى كوفه از طرف هشام بوده است ونسب أو : يوسف بن عمر بن محمد بن الحكم . . . الثقفي كهبا حجاج بن يوسف بن الحكم . . . الثقفي نسبت خويشى نزديك داشته است .
( 2 ) - ناقهء مهريه : به فتح ميم - منسوب است به مَهْرَةَ بن حيدان كه فرعى از قضاعهء يمن بوده است . ناقهءمَهريّه مادة شترى است از نژادى به همين نام كه از أسب دونده پيشى مىگيرد ودر هوش وسرعت يادگيرى بىمانند است وهر ناقهء مهريه نامى دارد كه وقتي در گلهء شتران نام آن را صدا بزنند حاضر مىشود .
( 3 ) - طَنْفسه : به فتح اوّل وسوم يا كسر آنها به معنى حصير وفرش ونهالى - اين كلمه معرّب است .
( 4 ) - خزّ : در تازى يعنى حرير وپارچهاى كه از پشم وابريشم بافند .
( 5 ) - ترجمهء « مسك مفتوت » .