تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 493

مساهمون:

ص٤٩٣
هامش
مرتكب آن را در سختى قرار داده است ؛ تا آن‌جا كه منزلت اورا در ميان مردم پايين آورده وشهادتش را در هيچ موردى نمىپذيرد . در نماز نمىتوان اورا به امامت انتخاب كرد وبراي نماز استسقاء نبايد اورا مقدّم شمرد . بر اين أساس بر هر مسلمان واجب است كساني را كه به غنا وآوازه‌خوانى مىپردازند ويا آنان كه خواهان ومستمع اين نغمات گناه‌آلود هستند ، از خود طرد نمايد . چنانچه خداى تعالى مىفرمايد : « وبايد از شما گروهى باشند كه به امر خير دعوت كنند ، به نيكى فرمان دهند واز بدى بازدارند . اينانند همان رستگاران . » در پيوند با اين امر ، كما اين كه اسلام از ارتكاب اين گناه بازداشته ، از طعن در شخصيت آن كه به ايمان گراييده وبزرگ ناموس دين را پاره نساخته ، ممانعت به عمل آورده است وكسى كه بر مسلمانى بتازد وپاكى اورا به بازيچه گيرد ، تأديبش را لازم مىشمرد . آرى ! خداوند ( كه بر عيوب بندگان پرده مىپوشد ) از پرده‌درايى افراد بخصوص اگر در موردشان اطمينان به گناه نباشد - برحذر دانسته وفرموده است : « بدرستى كه ظن وگمان در شناخت حقيقت بىنياز نمىسازد . ( براي درك واقع امر به گمان خود نبايد متكى بود . ) » همچنين : « پيرو آنچه بدان علم ندارى مباش كه همانا گوش وچشم ودل - تمامى اين‌ها - در برابر أو ( خداى تعالى ) مسؤولند واز آن‌ها سؤال خواهد شد . » بر اين أساس ، بانو سكينه دخت سيدالشهدا سلام‌اللَّه عليه بعد از آن كه تديّنش به قانون جدّ مكرّمش حضرت خاتم الأنبياء صلى الله عليه وآله محقق گشت ، زيرا ( دست كم كه بگيريم ) أو در سلك مسلمين بوده كه در برابر هر آنچه نبي اسلام آورده است ، سر خضوع مىنهادند ، احدى را نرسد كه در حق وى سخنى گويد كه وى را خارج از صراط شريعت معرفى سازد ، بخصوص آن كه هيچ منبع موثقى كم‌تر تهمتى به اين بانوى مكرمه وارد نساخته است . آرى ! اين شيوه ، هتك حرمت اسلام ومسلمانى است ( وبه تعبير روايت ) : « هر كه دربارهء مسلمانى سخنى به ناشايست گويد ، پس به‌طور محقق پردهء خدا را دريده است . » ويا ( اين حديث كه ) : « آزار مسلمان ، آزار رسول خداست وهر آن كه رسول خدا صلى الله عليه وآله را آزار دهد ، خداى متعال را آزرده ساخته است . » در اين رابطه ، أحاديث غنايى كه أبو الفرج أصفهاني در كتاب خود آورده واين گناه مبغوض خداوند را به سكينه آن بانوى آزاده وبا عفاف بربسته است ، به نقل از خاندان زبير مىباشد كه در مباحث قبل عداوتشان با آل على ( عليه وعليهم السلام ) وتهاجمشان بر مقدسات دودمان أمير المؤمنين ، به هر وسيله كه شده است ، روشن گشت . مزيد بر آن كه هيچ خبري در اين‌باره وجود ندارد كه دلالت بر سرپيچى أو از فرمان برادرش حضرت
موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 493 | مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية