تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع ) — صفحة 486

مساهمون:

ص٤٨٦
هامش
سيد الشهدا صلوات اللَّه عليه مىزد ودر حالي كه آن كه أنوار قدس از سيماى شريفش متلألئ بود ونسيم بهشت از رأس اطهرش به مشام مىرسيد ، از ورأى سر بريده ، نگران خاندان أسير خود بود . چون سفير روم اين جنايت عظيم را مشاهده كرد وزبان به انتقاد گشود ويزيد دستور به قتلش داد ، سر مطهر با صدايى رسا فرمود : « لا حَولَ ولا قُوّة إلّاباللَّه . » در شام با آشكار شدن فاجعهء بزرگ قتل پسر دختر پيامبر صلى الله عليه وآله ، مردم را حيرت فرا گرفت . از ضلالت خويش انگشت حسرت به دهان گزيدند ودر مجامع ومجالسشان ، تنها سخن از اين مصيبت جانگذاز وبىسابقه بود . چون اين بانوى پاك‌طينت ، سكينه خاتون به مدينه بازگشت ، در خانهء پدر مظلومش أقامت نمود وبا زنان بنىهاشم سياه پوشيد ومجلس ماتم وعزا به‌پا كرد ، وجوانمردان آل عبد المطلب وحضرت زين‌العابدين عليه السلام بر ايشان غذا تهيه مىكردند . امام صادق عليه السلام چنين از حزن فاطميات ياد مىفرمايد : هيچ بانوى هاشمي سرمه به چشم نكشيد و ( دست وصورت ) خضاب نساخت . از خانهء هيچ فرد بنىهاشم تا پنج سال دود ملاحظه نگشت ، تا اين كه عبيداللَّه‌بن زياد به قتل رسيد . بانو سكينه در خانهء امام سجاد عليه السلام به حيات ادامه مىداد . خانه‌اى كه صاحب آن براي گريه بر « سيد شباب أهل الجنّه » شب وروز نمىشناخت وچون از حضرتش درخواست تخفيف مىكردند تا چشمانش سالم مانَدْ ، مىفرمود : « چگونه نگريم وحال آن كه عمه‌ها وخواهرانم را در عصر عاشورا به ياد مىآورم كه از اين خيمه به آن خيمه در فرار بودند . » به اين منوال 35 سال گريست تا در سال 95 شهيد شد . حال با اين ترتيب كه بزرگ خانه در طول حياتش از گريه بازنمىايستد ، ديگر دربارهء زنان خانهء كه گريه وبىتابى در نهادشان جانى دارد ، چه گمان مىتوان نمود ؟ سكينه خاتون در اين خانهء پرغم وحزن أقامت داشت ونالهء اندوهبار برادرش امام سجاد عليه السلام از پردهء گوشش ساعتي قطع نمىگشت وسيماى اشكبار حضرتش دقيقه‌اى از مقابلش دور نمىشد . بديهي است كه أو هم در آن محيط سراسر غم وحزن ، شريك مصيبت برادر بود وفرياد وشيون لحظه‌اى از أو قطع نمىگشت . چرا قطع گردد ، حال آن كه پيكر به خون خفته وهزارپارهء برادر وعزيزانش از برابر ديدگانش محو نمىشد :به پاره‌پارهء پيكرش نشد ميسرم كه من * بوسه بر آن همى نهم به جز رگ بريده‌اشدر اين صورت آيا ديگر جايى براي سيده سكينه باقي مىماند كه به شؤون زندگى توجه كند ، تا چه رسد به مجالس انس وسرور ؟ ! آرى ! سكينهء عفيفه در مدت حيات برادرش امام سجاد عليه السلام وبعد از آن داغدار پدر مظلوم وتشنه‌اش