رجال الأغاني :
ما حدّث به أبو الفرج في حقّ السّيّدة ( سكينة ) ابنة سيّد شباب أهل الجنّة الحسين بن أمير المؤمنين عليه السلام ؛ إنّ الأحاديث مرويّة من آل الزّبير وأمثالهم من المعروفين بالافتعال
هامش
در اينجا كلمهء سكين مخفف سكينه نيست . علاوة بر آن كه أبو الفرج بيت دوم را چنين آورده است :جَدِّدي الوَصْلَ يا قَريبَ وُجودي * لمُحِبٍّ فِراقُهُ قَدْ ألمّاحال با اين اجمال در كلام واختلاف در روايت ، چگونه پژوهشگر خواهانِ حقيقت به ضِرس قاطع مىتواند بگويد كه شعر مزبور دربارهء سكينه دخت امام حسين عليه السلام است ؟
در اين صورت ، جز اين راه باقي مىماند كه معتقد شويم چنين افتراگويانى غرض ومرضى در سينهء خود دارند وقصد خدشهدار ساختن مقام منيع خاندان وحى را نمودهاند ؟
اما زبير بن بكار به اين تهمت به بانو سكينه اكتفا نورزيده واز هرزهدارايى به ديگر علويان هم پروايى نكرده است . أبو الفرج در صفحهء 236 ، 244 از جلد 1 اغانى به نقل از أو مىگويد : جعفر بن محمد فرزند زيد فرزند امام سجاد عليه السلام اين بيت از عمر بن أبى ربيعه را خواند :لَيْسَ بَيْنَ الحَياةِ والمَوْتِ إلّا * أنْ يَرُدُّوا جِمالَهُمْ فَتَزُمّاآنگاه به وجد آمد وشادمانى كرد . أشك از ديدگانش فرو ريخت وگفت : « چه زود از ما جدا شدند . آيا مشك آب خود را نمىبندند ؟ آيا با دوست خود وداع نمىكنند ؟ آيا بار سفر را محكم نمىسازند ؟ »
در اينجا سخن بر سر پاك انگاشتن وتبرئهء تمام علويان از تخطى از آداب واحكام شرع نيست ؛ بلكه برآنيم كه بگوييم اعتماد بر زبيربن بكار وأمثال أو ، كه به تصريح علما متهم به دروغپردازى وناراستىاند ، سزاوار نمىباشد وبه سخنانى كه در خدشه بر شخصيات برجستهء دين وارد ساختهاند ، ما دام كه قرينهاى قوى آن را تأييد نكند ، اعتنايى نبايد نمود وجعفر بن محمد بن زيد فردى است كه دربارهء أو كردارى مخالف شريعت جدش نقل نشده است .
از اينجاست كه أستاذ توفيق فكيكى درصدد معارضه با آل زبير كه ناشر اينگونه اكاذيبند برآمده است وبا آنان نيز كه اسطورههاى اينان را بدون كمتر فكر وانديشهاى جمع وتنظيم مىكنند ، سر ستيز گرفته است . أو با اين تصور كه جعفر ياد شده در سخن فوق ، امام صادق عليه السلام - آن كه با نصايح ودستورات خويش أمت را از انحراف بازداشت واسلام را در تمامى ابعاد گسترش بخشيد - مىباشد ، بر روايت اشكال گرفته است . حال آن كه روايت اغانى صراحت دارد كه جعفر مذكور نوهء زيد شهيد ، فرزند امام زينالعابدين عليه السلام مىباشد .
اين تصريح را أبو الحسن عمرى در مجدي هم پذيرفته وداودى در « عمدة الطالب » نيز بر اين رأى است ؛ ولى سلسله نسب أو را چنين بيان نموده است : « جعفر بن محمد بن محمد بن زيد شهيد بن زينالعابدين عليه السلام . »
طارمى ، ترجمهء حضرت سكينه عليها السلام للمقرّم ، / 223 - 229