وأنا السِّبط الّذي من غير جرم قتلوني * وبجرد الخيل بعد القتل عمداً سحقوني « 1 » ليتكم « 1 » في يوم عاشورا جميعاً تنظروني
كيف استسقي لطفلي فأبوا أن يرحموني « 1 » « 2 » وسقوه « 2 » سهم بغي عوض الماء المعين « 3 » * يا لرزء ومصاب هدّ أركان الحجون « 2 »
ويلهم قد جرحوا قلب رسول الثّقلين * فالعنوهم ما استطعتم شيعتي في كلّ حين « 4 »
قال : فانتبهت حزينة وهي تلطم خدّها « 5 » وتنوح ، فاجتمعت عدّة من الرّجال حتّى جرّوها عنه عليه السلام « 5 » . « 6 »
هامش
( 1 - 1 ) [ مثله في الأسرار ، / 403 ]
( 2 - 2 ) [ لم يرد في رياحين الشّريعة ]
( 3 ) - [ إلى هنا حكاه في وسيلة الدّارين ، / 334 ]
( 4 ) - [ إلى هنا حكاه في رياحين الشّريعة ]
( 5 ) ( 5 ) [ لم يرد في المعالي ]
( 6 ) - هر يك از أهل بيت جسد شهيدى را در بر كشيده وزار زار بگريستند . سكينه دختر حسين جسد پارهپارهء پدر را بركشيد وسينهء خود را بر سينهء مبارك آن حضرت بچفسانيد ، وبه عويل وناله كه دل سنگخاره 1 را پاره مىكرد ، مىناليد ومىگريست .
عمر سعد فرمان داد كه أهل بيت را از قتلگاه دور كنند وبرنشانند . أهل بيت را به تهديد وتهويل از قتلگاه دور كردند وسكينه را به زجر وزحمت تمام از جسد مبارك پدر بازگرفتند ودختران پيغمبر را بىوطا وهودج سوار كردند وبعضي را در محملها وهودجهاى بىپرده وپوشش جاى دادند .
1 . سنگخاره : سنگ سخت .
سپهر ، ناسخ التواريخ سيدالشهدا عليه السلام ، 3 / 30 / از أو : محلّاتى ، رياحين الشّريعه ، 3 / 275
وهم در بحر المصائب مسطور است كه : « چون شمر خواست سكينه را از كنار نعش پدرش دور كند ؛ زينب عليها السلام فرمود : « واي بر تو اى شمر ! خداى دستت را قطع كند . هرگاه سكينه به بوسيدن تن بىسر پدر قناعت كند ، ممانعت كردن وى ظلم است . »
سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت زينب كبرى عليها السلام ، 1 / 253
وديگر [ از معجزات ] شناختن آن مخدرهء معظمه است . جسد مبارك برادرش را با اين كه سر بر پيكر نداشت ، چنان كه در بحر المصائب مسطور است كه حضرت سكينه خاتون در جستوجوى جسد پدر به هر طرف نظر داشت ، ناگاه نگران شد كه جناب زينب سلاماللَّه عليهما خود را روى جسدي بىسر انداخت وندبه آغاز وعرض كرد : « يا عمّتى ! اين كيست ؟ »