[ ترجمه ]
« مردم دشمنند آنچه را كه نمىدانند . »
[ شرح ]
( 86138 - 86135 ) قبلا عين همين عبارت به شماره ( 158 ) گذشت وتوضيح داده شد .
( 3413 ) 413 - امام ( ع ) فرمود :
الزُّهْدُ كُلُّهُ بَيْنَ كَلِمَتَيْنِ مِنَ ؟ الْقُرْآنِ ؟ قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ
لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَلا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ
وَمَنْ لَمْ يَأْسَ عَلَى الْمَاضِي وَلَمْ يَفْرَحْ بِالْآتِي - فَقَدْ أَخَذَ الزُّهْدَ بِطَرَفَيْهِ ( 86174 - 86142 )
[ ترجمه ]
« تمام پارسايى بين دو كلمه از قرآن است كه خداوند پاك مىفرمايد :
لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَلا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ
« 102 » ، وكسى كه بر گذشته افسوس نخورد ، وبه آينده شاد نشد ، پارسايى را از دو طرف دريافت كرده است . »
[ شرح ]
( 86174 - 86142 ) دو موردى كه در آية ذكر شده است نتيجهء پارسايى واعراض از دنياست وبه منزلهء خاصّهء مركبّهاى « 103 » است كه لازمهء پارسايى است ، وبراي تعريف پارسايى بدانها اشاره كرده است . وعبارت فقد اخذ الزّهد بطرفيه ( پارسايى را از دو طرف گرفته است ) كناية از كامل داشتن پارسايى وكمالات آن است در چنان حالتي ، وبديهي است كه وجود چنان ويژگى باعث اعراض از دنيا وخوشيهاى آن از صميم قلب است وزهد واقعي هم همان است .
هامش
( 102 ) سوره حديد ( 57 ) آية ( 23 ) : يعنى : تا هرگز بر آنچه از دست شما رود افسوس نخوريد ، وبر آنچه رسيد خوشحال نگرديد .
( 103 ) خاصهء مركبّه نوعي از تعاريف منطقي است كه شامل چند ويژگى معرّف است مانند :
طائر ولود ، در تعريف خفّاش - م .