سود رسانند پس آن نعمتها را در دسترس آنها قرار مىدهد ، تا ببخشند ، وهر گاه به كسى چيزى از آنها ندهند ، آن نعمتها را از ايشان باز مىستاند وبه ديگران منتقل مىسازد . »
[ شرح ]
( 85762 - 85742 ) يعنى از جمله بندگان خدا كساني هستند كه با قرار گرفتن نعمتهاى الهى در دستشان مورد توجّه خداوند مىگردند ، تا اين كه به بندگان وى سود رسانند واين سود رسانى به شرط بخشش نعمت است ، واگر چنان نباشد ، نعمت از آنها گرفته مىشود ، وبه ديگران داده مىشود هدف از اين سخن وأدار ساختن بر سودرسانى است ، براي اين كه هر عاقلى كه خدا به أو نعمت داده است روا مىدارد كه نعمتش چنين باشد .
( 3401 ) 401 - امام ( ع ) فرمود :
لَا يَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يَثِقَ بِخَصْلَتَيْنِ الْعَافِيَةِ وَالْغِنَى - بَيْنَا تَرَاهُ مُعَافًى إِذْ سَقِمَ وَبَيْنَا تَرَاهُ غَنِيّاً إِذِ افْتَقَرَ ( 85785 - 85766 )
[ ترجمه ]
« سزاوار بندهاى نيست كه به دو چيز پشت گرم باشد : تندرستى ومالدارى ، زيرا در همان ميان كه أو را تندرست مىبينى ناگهان بيمار ، ودر آن بين كه وى را مالدار مىبينى ناگهان تنگدست مىشود . »
[ شرح ]
( 85785 - 85766 ) امام ( ع ) از اعتماد به دو خصلت ياد شده نهى فرموده است ، از آن جهت كه آن دو با نقطهء مقابلشان يعنى بيمارى وتنگدستى ، در اختيار بنده نيستند وعوامل وأسباب آنها نيز نامعلوم است . بنا بر اين همواره احتمال در پى آمدن يكى پس از ديگرى هست . پس اطمينان به چيزى كه اين طور است از ناداني است . وسزاوار نيست كه به اين دو فضيلت انسان پشت گرم باشد .