برسد مانند آن ديگرى كه از آخرت به كمترين بهره ونصيب خويش رسيده است » .
[ شرح ]
( 83937 - 83894 ) چون پرهيزگارى وتوشه گرفتن از دنيا براي سفر إلى اللّه هدف از خلقت انسان است ناگزير امام ( ع ) در آغاز تمام خطبههايش آن را مىآورده وبه اين هدف آفرينش توجّه مىداده است وهم اين كه هدف نهايى انسان آخرت است ودنيا نيست ، هر چند كه به جاى هدف نهايى ، دنيا خود را جلوهگر سازد ، وهر چند كه آخرت را در نظر وى بد جلوه دهد ومانع شناخت آن گردد ، علاوة بر آن كه هيچ مناسبتى نيست ميان آن كسى كه در بالاترين حدّ تلاش خود به دنيا رسيده وميان آن كسى كه به كمترين بهره از آخرت دست يافته است ، به جهت شرافت بهرهء اخروى ، تا چه رسد به آن كسى كه به بالاترين مقام اخروى رسيده باشد ! امام ( ع ) طالب دنيايى را كه مدّعى است به دنيا دست يافته ، از فريب خوردن ومغرور شدن بر حذر داشته است . ومطالب ديگر واضح است .
( 3352 ) 352 - امام ( ع ) ده جمله فروده است :
لَا شَرَفَ أَعْلَى مِنَ الْإِسْلَامِ - وَلَا عِزَّ أَعَزُّ مِنَ التَّقْوَى - وَلَا مَعْقِلَ أَحْسَنُ مِنَ الْوَرَعِ - وَلَا شَفِيعَ أَنْجَحُ مِنَ التَّوْبَةِ - وَلَا كَنْزَ أَغْنَى مِنَ الْقَنَاعَةِ - وَلَا مَالَ أَذْهَبُ لِلْفَاقَةِ مِنَ الرِّضَا بِالْقُوتِ - وَمَنِ اقْتَصَرَ عَلَى بُلْغَةِ الْكَفَافِ - فَقَدِ انْتَظَمَ الرَّاحَةَ وَتَبَوَّأَ خَفْضَ الدَّعَةِ - وَالرَّغْبَةُ مِفْتَاحُ النَّصَبِ وَمَطِيَّةُ التَّعَبِ - وَالْحِرْصُ وَالْكِبْرُ وَالْحَسَدُ - دَوَاعٍ إِلَى التَّقَحُّمِ فِي الذُّنُوبِ - وَالشَّرُّ جَامِعُ مَسَاوِئِ الْعُيُوبِ ( 84013 - 83941 )
[ ترجمه ]
« هيچ بزرگى بالاتر از اسلام وهيچ عزّتى برتر از پرهيزگارى ، وهيچ پناهگاهى استوارتر از پارسايى وهيچ شفيعي پيروزتر ورهايى بخشتر از توبه وبازگشت به طرف خدا نيست ، وهيچ گنجى بىنياز كنندهتر از قناعت ، وهيچ ثروتى در پيشگيرى از فقر ، بهتر از تسليم وقناعت به روزى رسيده وجود ندارد ،
و