نگرانيها تا آنجا كه قلبش را فرا گيرد ، استعاره آورده است ، واين كناية است از مردن ، ودر بيابان انداختن كناية است از دفن كردن أو . وكلمات : منقطعا وهيّنا حال مىباشند .
( 83752 - 83745 ) فايدهء دوّم - آن است كه امام ( ع ) ويژگيهاى مؤمن را در ارتباط با دنيا بيان كرده است :
1 - مؤمن به چشم عبرت به دنيا مىنگرد تا از آن پند گيرد ، واين همان هدفى است كه براي آن آفريده شده است .
( 83757 - 83753 ) 2 - واز دنيا به اندازهء قوت لازم وضرورت بسنده مىكند ، كناية از اين كه جز به مقدار حاجت وضرورت از خوردنيهاى دنيا نمىخورد .
( 83777 - 83758 ) 3 - با گوش خشم ودشمنى مىشنود ، كناية از دشمنى با دنياست كه به مدح دنيا گوش فرا نمىدهد بلكه عيبهاى أو را مىشنود .
مقصود از جملهء ان قيل اثرى . . . الفناء آن است كه انسان در دنيا ناكام وتيره روز است با اين كه چيزدار است چون به دنبال آن تنگدستى وبىچيزى است ، واگر به هستى دوستى ، دلخوش است ، اندوهى به دنبال دارد . واين مطلب در وصف حالت انسان در دنيا مربوط به فايدهء أوّل ومكمّل است وصفت مؤمن در اينجا معترضه است .
( 83784 - 83778 ) وعبارت : هذا ولم يأتهم يعنى : اين گرفتارى [ در دنيا ] براي آنها است با اين كه هنوز روز قيامت نيامده روزى كه از سختى عذابش آنان از رحمت خدا نااميد مىگردند .
( 3349 ) 349 - امام ( ع ) فرمود :
إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ وَضَعَ الثَّوَابَ عَلَى طَاعَتِهِ - وَالْعِقَابَ عَلَى مَعْصِيَتِهِ ذِيَادَةً لِعِبَادِهِ عَنْ نِقْمَتِهِ - وَحِيَاشَةً لَهُمْ إِلَى جَنَّتِهِ ( 83807 - 83788 )
[ لغت ]
( ذودة ) : برطرف كردن وبازداشتن