پس از فرا رسيدن وقت مناسب . »
[ شرح ]
( 83621 - 83613 ) شتابزدگى براي رسيدن به حاجتي وشتافتن به سمت آن پيش از فرا رسيدن وقت ممكن ، افراط در جستن آن است ، وسستى در آن نيز در وقت ممكن تفريط است واين هر دو نكوهيده است وصاحب آنها نيز كار را بىموقع انجام داده است واين ناداني روشن وكاستى در عقل وكم تدبيري است . وراه درست همان ميانه روى يعنى انجام كار در وقت ممكن وفرصت مناسب مىباشد .
( 3345 ) 345 - امام ( ع ) فرمود :
لَا تَسْأَلْ عَمَّا لَا يَكُونُ - فَفِي الَّذِي قَدْ كَانَ لَكَ شُغُلٌ ( 83635 - 83625 )
[ ترجمه ]
« از آنچه ممكن نيست ، مپرس ، كه در آنچه شدني است براي تو كارى هست » .
[ شرح ] ( 83635 - 83625 )
امام ( ع ) دستور داده است آنچه را كه براي انسان ممكن نيست - از قبيل زيادى روزى وأمثال آن از خواستههاى دنيوي - فراموش كند در برابر آن خواستههايى كه به انسان داده شده وممكن بوده است .
وبراي از ياد بردن چيزهايى كه براي انسان ميسور نيست ، با اين عبارت :
ففي الّذى . . . ترغيب كرده است يعنى : پس در اينها سرگرمى به آن مقدارى كه تو توقع دارى وجود دارد تا تو را از موارد ديگر باز دارد . ومقصود امام ( ع ) از سرگرمى ، حفظ نعمت موجود وسپاسگزارى لازم ، وبه كار بردن نعمت در راه طاعت خداست ، واين عبارت به منزلهء صغراى قياس مضمرى است كه كبراى مقدّر آن چنين است : وهر چيزى كه چنين باشد شايسته است كه انسان به جز آن سرگرم نشود وبيش از آن را نطلبد .