تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 704

مساهمون:

ص٧٠٤

[ ترجمه ]

« بالاترين عيبها آن است كه چيزى را كه در وجود خود دارى براي ديگران عيب بدانى » .

[ شرح ]

( 83370 - 83364 ) قبلا شرح اين سخن گذشت كه خود دليل بر ناداني وبزرگترين عيبهاست .

( 3335 ) 335 - در حضور امام ( ع ) مردى به مرد ديگرى كه خداوند به أو پسرى داده بود به عنوان تبريك گفت : فرزند رزمنده گوارايت باد ! امام ( ع ) فرمود :

لَا تَقُلْ ذَلِكَ - وَلَكِنْ قُلْ شَكَرْتَ الْوَاهِبَ - وَبُورِكَ لَكَ فِي الْمَوْهُوبِ - وَبَلَغَ أَشُدَّهُ وَرُزِقْتَ بِرَّهُ ( 83403 - 83385 )

[ ترجمه ]

« چنين مگو ، بلكه بگو : خداوند بخشنده را سپاسگزار باش . فرزندى را كه به تو مرحمت كرده ، تو را مبارك باد ، اين فرزند به كمال توانايى برسد واز نيكوكارى أو بهره‌مند گردى . »

[ شرح ]

( 83403 - 83371 ) اين سخن ارشادي از طرف آن بزرگوار ، براي تبريك گويى به وجود فرزند است ، ودر آن چهار فايده است : 1 - يادآورى پدر به سپاسگزارى خدا وتوجّه به أو . 2 - درخواست نزول بركت از جانب خدا ، از طريق درخواست ودعا در بارهء مرحمتى كه به أو شده است . 3 - دعاء براي بقاى فرزندى كه خداوند داده وبراي رسيدن به رشد ، يعنى كمال توانايى براي استفاده وى . 4 - دعا براي بهره‌مندى وسود بردن از أو ، يعنى خداوند به أو نيكى وفايده را روزى كند .