( 83278 - 83269 ) 13 - هر كس مرگ را زياد ياد كند ، به اندك دنيا دل خوش دارد . زيرا هدف از فزون خواهى بهرهبردارى وكامجويى از دنياست وياد مرگ ، اين كامجويى را در هم شكسته وتلخ مىكند .
( 83290 - 83279 ) 14 - وهر كس بداند كه گفتارش برخاسته از رفتار اوست ، جز در موارد لزوم ، سخن اندك گويد ، توضيح آن كه آگاه بر اين مطلب ، چنين قياسي را ترتيب مىدهد : گفتار ، خود عملي است ، وهر عملي مورد مؤاخذه قرار مىگيرد كه چرا بيهوده بوده است ، پس نتيجة مىگيرد كه گفتار اگر بىهدف باشد مورد مؤاخذه است ، واين باعث مىشود كه بر سخن لازم بسنده كند .
( 3331 ) 331 - امام ( ع ) فرمود :
لِلظَّالِمِ مِنَ الرِّجَالِ ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ - يَظْلِمُ مَنْ فَوْقَهُ بِالْمَعْصِيَةِ - وَمَنْ دُونَهُ بِالْغَلَبَةِ وَيُظَاهِرُ الْقَوْمَ الظَّلَمَةَ ( 83310 - 83294 )
[ ترجمه ]
« مردم ستمگر سه علامت دارند : به كسى كه ما فوقشان است با نافرمانى ستم مىكنند ، به كسى كه زير دستشان است ، با زور ستم مىورزند ، وبه ستمگران كمك مىكنند . »
[ شرح ]
( 83310 - 83294 ) امّا ستم به بالا دست ، نافرمانى خدا وتجاوز از حدود عادلانه الهى است ، مورد دوم لازمهء مورد اوّل ودومى پيامد دو مورد أول ودوم است .
( 3332 ) 332 - امام ( ع ) فرمود :
عِنْدَ تَنَاهِي الشِّدَّةِ تَكُونُ الْفَرْجَةُ - وَعِنْدَ تَضَايُقِ حَلَقِ الْبَلَاءِ يَكُونُ الرَّخَاءُ ( 83325 - 83314 )
[ ترجمه ]
« به هنگام نهايت سختى گشايش ودر وقت تنگناى حلقهء گرفتارى ، آسايش فرا مىرسد » .