اميدوار بودند وبه آن نرسيدند وهمچنين سازندگان بناهايى كه در آن ساكن نشدند ، وجمع كنندگان مال كه ناگزير آن را ترك كردند ، با احتمال اين كه آن را از راه باطل جمع كرده وحق كسى را بازداشته ودچار حرام شده وبار گناه آن را به دوش كشيده ودر پيشگاه خداى خود با حسرت واندوه - به خاطر نافرمانى وكوتاهى از دستور الهى - حاضر شدند ، ودر نتيجة در دنيا به دليل مردن ودر آخرت به خاطر كوتاهى در كسب خير اخروى زيان بردند واين زيان ، زيانى آشكار است .
( 3326 ) 326 - امام ( ع ) فرمود :
مِنَ الْعِصْمَةِ تَعَذُّرُ الْمَعَاصِي ( 83139 - 83136 )
[ ترجمه ]
« ناتوانى بر گناه ، نوعي عصمت ودورى از گناه است » .
[ شرح ]
( 83139 - 83136 ) يعنى از جمله وسايل عصمت وبازدارندهء گناه آن است كه انسان خود را به ترك گناه عادت دهد وقتي كه دسترسى به گناه ندارد تا اين حالت براي أو به صورت ملكهاى در آيد ومقصود از عصمت همين است .
( 3327 ) 327 - امام ( ع ) فرمود :
مَاءُ وَجْهِكَ جَامِدٌ يُقْطِرُهُ السُّؤَالُ - فَانْظُرْ عِنْدَ مَنْ تُقْطِرُهُ ( 83151 - 83143 )
[ ترجمه ]
« آبروى تو روان نيست ، درخواست از ديگران آن را فرو مىچكاند ، پس بنگر تا نزد چه كسى آن را فرو مىچكانى » .
[ شرح ]
( 83151 - 83143 ) امام ( ع ) ، آبرو را استعاره براي حيا ونورانيّت آن در سيماى انساني آورده است كه با پرسش سائل از سيمايش رخت بر مىبندد ، وبا عبارت جمود وچكيدن ترشيح به كار برده است . واحتمال دارد كه كناية از عرقى باشد كه موقع