( 3254 ) 254 - آوردهاند كه در دوران خلافت عمر بن خطّاب ، در نزد أو ، سخن از زيور وزينت كعبه وزيادى آن به ميان آمد .
حاضران گفتند ، اگر آنها را بردارى وصرف تجهيز سپاه اسلام كنى ، پاداش بيشترى دارد ، وكعبه زينت نمىخواهد .
عمر تصميم به برداشتن زيورها گرفت ، ودر آن باره با أمير المؤمنين ( ع ) مشورت كرد ، امام ( ع ) فرمود : لَوْ أَخَذْتَهُ فَجَهَّزْتَ بِهِ جُيُوشَ الْمُسْلِمِينَ - كَانَ أَعْظَمَ لِلْأَجْرِ وَمَا تَصْنَعُ ؟ الْكَعْبَةُ ؟ بِالْحَلْيِ - فَهَمَّ ؟ عُمَرُ ؟ بِذَلِكَ وَسَأَلَ عَنْهُ ؟ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ع ؟ - فَقَالَ ع إِنَّ ؟ الْقُرْآنَ ؟
أُنْزِلَ عَلَى ؟ النَّبِيِّ ص ؟ وَالْأَمْوَالُ أَرْبَعَةٌ أَمْوَالُ الْمُسْلِمِينَ - فَقَسَّمَهَا بَيْنَ الْوَرَثَةِ فِي الْفَرَائِضِ - وَالْفَيْءُ فَقَسَّمَهُ عَلَى مُسْتَحِقِّيهِ - وَالْخُمْسُ فَوَضَعَهُ اللَّهُ حَيْثُ وَضَعَهُ - وَالصَّدَقَاتُ فَجَعَلَهَا اللَّهُ حَيْثُ جَعَلَهَا - وَكَانَ حَلْيُ ؟ الْكَعْبَةِ ؟ فِيهَا يَوْمَئِذٍ - فَتَرَكَهُ اللَّهُ عَلَى حَالِهِ - وَلَمْ يَتْرُكْهُ نِسْيَاناً وَلَمْ يَخْفَ عَلَيْهِ مَكَاناً - فَأَقِرَّهُ حَيْثُ أَقَرَّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ - فَقَالَ لَهُ ؟ عُمَرُ ؟
لَوْلَاكَ لَافْتَضَحْنَا - وَتَرَكَ الْحَلْيَ بِحَالِهِ ( 81359 - 81267 )
[ ترجمه ]
« هنگامى كه قرآن بر پيامبر ( ص ) نازل شد ، أموال چهار نوع بودند : 1 - مال مسلمانان كه پيامبر ( ص ) آنها را بين وارثان ، از روى حساب ارث ، تقسيم كرد .
2 - غنيمت ، كه بين مستحقّانش تقسيم كرد . 3 - خمس ، كه خداوند آنجا كه بايد قرار دهد ، قرار داد . 4 - صدقات كه خداوند آنها را در جاى خود قرار داد ، وزينت كعبه آن روز ، در كعبه بود كه خداوند آن را به حال خود گذاشت واين نه از روى فراموشى بود ونه از آن روى كه جاى آن از خداوند پوشيده بود پس تو نيز آن را به همان گونه قرار بده كه خدا ورسولش ( ص ) قرار داده بودند » . پس عمر گفت : اگر تو نبودى رسوا مىشديم ، وآن زيورها را به حال خود گذاشت .
[ شرح ]
( 81359 - 81251 ) اين داستان مشهور است ، وخلاصهء برهان امام ( ع ) قياس مضمرى است كه بر مقدّمهء صغراى آن اشاره فرموده است وتقدير آن چنين است : زيور كعبه را خداوند ورسولش در جاى خود نهادند - بدون فراموشى وغفلت از مكان آن - با