تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 592

مساهمون:

ص٥٩٢
وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ
. « 59 » ضروس به معناى شتر بدخويى است كه شخصي آن را مىدوشد گاز مىگيرد تا شير براي بچه‌اش بماند واين كار به خاطر زيادى علاقة به بچه‌اش مىباشد . كلمه شماس يعنى تندخويى را - به جهت آمادگى دنيا براي منع آن حضرت از خود - براي دنيا استعاره آورده است ، به خاطر شباهتى كه دنيا به اسبى دارد كه مانع از سوار شدن بر پشتش مىشود . امام ( ع ) روآوردن دنيا را به ايشان وآماده شدن براي استقرار حكومت امام ( ع ) را - پس از رنجها ومشقت‌هاى فراوان - به مهربانى شتر گاز گيرنده بر بچه‌اش تشبيه مىكند . وجه شبه زيادى مهر وعلاقه‌مندى است . واستشهاد به آية هم كه روشن است .

( 3195 ) 195 - امام ( ع ) فرمود :

اتَّقُوا اللَّهَ تَقِيَّةَ مَنْ شَمَّرَ تَجْرِيداً وَجَدَّ تَشْمِيراً - وَأَكْمَشَ فِي مَهَلٍ وَبَادَرَ عَنْ وَجَلٍ - وَنَظَرَ فِي كَرَّةِ الْمَوْئِلِ - وَعَاقِبَةِ الْمَصْدَرِ وَمَغَبَّةِ الْمَرْجِعِ ( 79052 - 79025 )

[ لغات ]

( اكمش ) : شتاب كرده است ( مهل ) : فرصتها ( كرّة ) : بازگشت ( موئل ) : جاى بازگشت ( مغبّة ) : سرانجام

[ ترجمه ]

« از خدا بترسيد ! مانند كسى كه دامن به كمر زده وخود را آماده ساخته ، وكوشيده ودر فرصت عمرش تلاش كرده واز روى ترس مبادرت كرده ، ودر بارهء سرانجام كأرش ونتيجهء آمد ورفتش انديشيده است » .

[ شرح ]

( 79052 - 79025 ) مقصود امام ( ع ) آن است كه ، بترسيد از خدا همانند كسى كه از روى جدّ به
هامش
( 59 ) سورهء قصص ( 28 ) آية ( 5 ) . يعنى : مىخواهم بر آنان كه در زمين ناتوان شمرده شده‌اند منّت نهاده آنها را پيشوايان وارث برندگان قرار دهيم .