تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 547

مساهمون:

ص٥٤٧
پايبندى به يك مذهب ومرام كناية آورده است . 5 - آنان از پرتو دانش روشنى نمىگيرند ، يعنى ايشان در تاريكى جهل به سر مىبرند . 6 - وآنان به پايهء استوارى پناه نجسته‌اند ، پايه استوار ، كناية از عقايد بر حق ويا دليل وبرهاني است كه در دفع گرفتاريهاى آخرت بشود بر آنها تكيه كرد . ( 77531 - 77506 ) نكته سوّم - در ستايش دانش وبرترى آن بر ثروت از چند جهت : 1 - دانش صاحب خود را از گرفتاريهاى دنيا وآخرت نگهدارى مىكند ، امّا مال را صاحبش حفظ مىكند ، وامتياز روشنى در فضيلت ومنفعت است بين آنچه پاسدار صاحب خود باشد وبين آنچه به پاسدارى صاحبش نيازمند است . 2 - دانش با خرج وصرف وفايده رساندن به علاقمندانش فزونى مىيابد ورشد مىكند ، چون عالم ، خود نيز ضمن تعليم ومذاكره ، متذكّر شده وفراموش نمىكند ، وآنچه را نمىداند استنباط مىكند ، امّا مال با خرج وصرف وانفاق به ديگران كاهش مىيابد . 3 - بخشش مال يعنى نيكى كردن به وسيلهء مال ودارايى با از بين رفتن ثروت از بين مىرود اما احسان به علم به خاطر بقاى علم ، باقي وجاويد است . صنيع بر وزن فعيل به معنى مفعول است . ( 77579 - 77532 ) 4 - آشنايى با دانش ، خود ديانت است . يعنى تحصيل دانش خود روش ديندارى است . وقبلا هم روشن شد كه علم أصل وريشه ديانت است . 5 - انسان به وسيلهء علم در زندگى دنيا مردم را تحت فرمان آورده ونام نيك پس از مرگ را كسب مىكند كه اين دو از جمله فضايل خارجي علمند . 6 - حاكم بودن دانش ، نسبت به ثروت ، ومغلوب ومحكوم بودن ثروت نسبت به آن ، يعنى دخل وتصرّف علم در راه به دست آوردن مال وانفاق آن ، تنها
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 547 | ابن ميثم البحراني / محمدى مقدم