جاى تعجّب دارد ، وهدف از تعجّب نسبت به اين افراد ، واشاره به جهات تعجّب برحذر داشتن مردم از أمور ياد شده است .
( 3117 ) 117 - امام ( ع ) فرمود :
مَنْ قَصَّرَ فِي الْعَمَلِ ابْتُلِيَ بِالْهَمِّ وَلَا حَاجَةَ لِلَّهِ فِيمَنْ لَيْسَ لِلَّهِ فِي مَالِهِ وَنَفْسِهِ نَصِيبٌ ( 76828 - 76811 )
[ ترجمه ]
« هر كس در انجام كار [ خدا ] كوتاهى كند ، دچار غم واندوه شود . وخدا به كسى كه در مال وجانش بهرهاى براي أو نباشد نياز ندارد » .
[ شرح ]
( 76828 - 76811 ) كسى كه در عمل براي خدا كوتاهى مىكند ، بيشتر أوقات در عمل دنيا سرگرم است وبيشتر در پى دنيا وگردآورى مال دنياست ، در صورتي كه هر چه از ثروت دنيا برخوردار باشد ، أولا به همان اندازه گرفتار غم واندوه گردآورى دنياست ، وثانيا در نگهدارى وبيم از دست رفتن آنها مضطرب است . عبارت مشهوري است : از دنيا هر چه مىخواهى به دست آر ، واز غم واندوه آن دو برابر نصيب ببر .
پس امام ( ع ) انسان را از كوتاهى در اعمال چه بدني وچه مالي برحذر داشته است با اين عبارت : ولا حاجة للّه . . . ونياز نداشتن خدا به فرد كوتاهى كننده ، كناية از بىتوجهى وبه چشم رحمت به أو نگاه نكردن است چون أو قابليت آن را ندارد .
( 3118 ) 118 - امام ( ع ) فرمود :
تَوَقَّوُا الْبَرْدَ فِي أَوَّلِهِ وَتَلَقَّوْهُ فِي آخِرِهِ - فَإِنَّهُ يَفْعَلُ فِي الْأَبْدَانِ كَفِعْلِهِ فِي الْأَشْجَارِ - أَوَّلُهُ يُحْرِقُ وَآخِرُهُ يُورِقُ ( 76851 - 76832 )
[ ترجمه ]
« در أول سرما [ پاييز ] خود را بپوشانيد ، ودر آخر سرما [ بهار ] به پيشواز آن