[ ترجمه ]
« چه فاصلهاى است بين دو عمل : عملي كه خوشى آن بگذرد ورنج وعذابش بماند ، وعملي كه زحمتش سپرى شود وپاداشش بماند » .
[ شرح ]
( 76576 - 76560 ) عمل اوّل ، كار براي دنياست كه پيامد آن همان شقاوت اخروى است كه در پى آن است وعمل دوّم ، كار اخروى است . بديهي است كه ميان اين دو تفاوت زيادى است .
( 3113 ) 113 - امام ( ع ) جنازهاى را تشييع مىكرد ، شنيد مردى مىخندد ، فرمود :
كَأَنَّ الْمَوْتَ فِيهَا عَلَى غَيْرِنَا كُتِبَ - وَكَأَنَّ الْحَقَّ فِيهَا عَلَى غَيْرِنَا وَجَبَ - وَكَأَنَّ الَّذِي نَرَى مِنَ الْأَمْوَاتِ سَفْرٌ عَمَّا قَلِيلٍ إِلَيْنَا رَاجِعُونَ - نُبَوِّئُهُمْ أَجْدَاثَهُمْ وَنَأْكُلُ تُرَاثَهُمْ كَأَنَّا مُخَلَّدُونَ بَعْدَهُمْ - قَدْ نَسِينَا كُلَّ وَاعِظٍ وَوَاعِظَةٍ وَرُمِينَا بِكُلِّ جَائِحَةٍ - طُوبَى لِمَنْ ذَلَّ فِي نَفْسِهِ وَطَابَ كَسْبُهُ - وَصَلَحَتْ سَرِيرَتُهُ وَحَسُنَتْ خَلِيقَتُهُ - وَأَنْفَقَ الْفَضْلَ مِنْ مَالِهِ وَأَمْسَكَ الْفَضْلَ مِنْ لِسَانِهِ - وَوَسِعَتْهُ السُّنَّةُ وَلَمْ يُنْسَبْ إِلَى بِدْعَةٍ ( 76668 - 76584 ) قال الرضي أقول ومن الناس من ينسب هذا الكلام إلى رسول الله ص ( 76682 - 76669 )
[ لغات ]
( اجداث ) : قبرها ( جائحة ) : آفت بيچاره كننده
[ ترجمه ]
« گويا مرگ در دنيا براي ديگران ، مقرر شده است ، وگويا حق تنها بر ديگرانى به جز ما ، حتمي گشته است ، وگويا مردگانى كه مىبينيم مسافرانى هستند كه به زودى نزد ما برمىگردند ، ايشان را در قبر نهان مىكنيم ، وميراثشان را مىخوريم ، گويى بعد از آنها زندهء جاودانهايم كه همهء پنددهندگان را از ياد بردهايم ودچار همهء آفتهاى سخت شدهايم ، خوشا كسى كه نفسش را خوار وكسب وكأرش را شايسته ونيتش را پاك وپسنديده وخوى خود را نيكو گرداند وزيادى مال وثروتش را انفاق كرد وزبانش را از پرگويى بازداشت وشرّش را از مردم بازگرفت