تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 495

مساهمون:

ص٤٩٥
خود را از ديگران بالاتر مىگيرد . آن گاه امام ( ع ) از جمله نشانه‌هاى آن زمان ، اين چيزها را مىداند : كه سلطان وپادشاه با مشورت كنيزان وبه فرماندهى گماردن كودكان وتدبير وانديشهء خواجة سراها ، مملكت را اداره كنند . [ مرحوم ابن ميثم - شارح نهج البلاغة - مىفرمايد : ] اين علامتها در زمان ما ومدّتى پيش از عصر ما ظاهر گشته است !

( 3094 ) 94 - جامهء كهنه وصله‌دارى را بر تن امام ( ع ) ديدند ، در اين باره با حضرت گفتگو كردند ، حضرت فرمود :

يَخْشَعُ لَهُ الْقَلْبُ وَتَذِلُّ بِهِ النَّفْسُ - وَيَقْتَدِي بِهِ الْمُؤْمِنُونَ ( 75853 - 75843 )

[ ترجمه ]

« با آن ، دل ، فروتن ونفس آرام مىگردد ومؤمنان از آن سرمشق مىگيرند » .

[ شرح ]

( 75853 - 75832 ) امام ( ع ) در مورد پوشيدن آن لباس كهنه سه مطلب را بيان داشته است : فروتنى دل ورام شدن نفس امّاره وبه وسيله فقر درهم شكستن نفس . وذلّت نفس همان درهم شكستن نفس امّاره است وپيروى مؤمنان هم به همان دو منظور اوّل است .

( 3095 ) 95 - امام ( ع ) فرمود :

إِنَّ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ عَدُوَّانِ مُتَفَاوِتَانِ - وَسَبِيلَانِ مُخْتَلِفَانِ - فَمَنْ أَحَبَّ الدُّنْيَا وَتَوَلَّاهَا أَبْغَضَ الْآخِرَةَ وَعَادَاهَا - وَهُمَا بِمَنْزِلَةِ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَاشٍ بَيْنَهُمَا - كُلَّمَا قَرُبَ مِنْ وَاحِدٍ بَعُدَ مِنَ الْآخَرِ - وَهُمَا بَعْدُ ضَرَّتَانِ ( 75891 - 75854 )

[ ترجمه ]

« دنيا وآخرت دو دشمن ناسازگارند ، ودو راه مخالفند ، بنا بر اين كسى كه دوستدار دنيا باشد وبه آن دل ببندد ، با آخرت دشمن وبا آن در ستيز است ، وآن