فرموده است :
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلافِ اللَّيْلِ وَالنَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ
« 27 » ومخاطب را از اعتقادي ، جز آن بر حذر داشته است :
« ذلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا » .
( 3071 ) 71 - امام ( ع ) فرمود :
خُذِ الْحِكْمَةَ أَنَّى كَانَتْ - فَإِنَّ الْحِكْمَةَ تَكُونُ فِي صَدْرِ الْمُنَافِقِ فَتَلَجْلَجُ فِي صَدْرِهِ - حَتَّى تَخْرُجَ فَتَسْكُنَ إِلَى صَوَاحِبِهَا فِي صَدْرِ الْمُؤْمِنِ ( 75107 - 75087 )
[ ترجمه ]
« حكمت را بياموز ، در هر جا كه باشد ، زيرا حكمتى كه در سينهء شخص منافق باشد مضطرب وناآرام است ، تا اين كه از دل أو بيرون آيد ودر سينهء مؤمن ، صاحب اصلى حكمت قرار گيرد » .
[ شرح ]
( 75107 - 75087 ) امام ( ع ) دستور داده است تا حكمت را در هر جا كه باشد - هر چند از منافقان - بياموزند ، وكساني را كه شايد از فراگيرى از بعضي موارد [ از منافقان ] نفرت دارند با قياس مضمرى وأدار كرده است تا حكمت را هر جا بيابند فراگيرند ، كه صغراى قياس جملهء : فانّ الحكمة است . وبا كلمهء تلجلج ويا اختلاج بنا به دو روايتي كه نقل شده ، اشاره به بىثباتى حكمت ومضطرب بودن حكمت در سينهء منافق فرموده است ، به اين ترتيب كه سينهء منافق جاى مناسب حكمت نيست وحكمت در آن جا ناآرام است تا به جاى مناسب خود يعنى سينهء مؤمن وارد شود ودر سينهء صاحبان اصلى كه جاى حكمتهاست ، قرار گيرد ، وكبراى مقدر آن نيز چنين است : وهر چه اين طور باشد بر مؤمن فرا گرفتن آن ونهادن در جاى مناسب وبيرون آوردن از جاى نامناسب لازم وواجب است .
هامش
( 27 ) سورهء آل عمران ( 3 ) آية ( 190 ) يعنى : براستى كه در آفرينش آسمانها وزمين ورفت وآمد شب وروز دلايلى است براي خردمندان .