( 75186 - 75173 ) 3 - شرم نداشتن از آن كه چون چيزى را نمىداند ، بگويد ، نمىدانم . زيرا شرم از گفتن چنين سخنى باعث سخن گفتن از روى ناداني است ، واين هم گمراهى وناداني است كه گمراه ساختن ونادان كردن ديگرى را در پى دارد ، وباعث هلاكت اخروى است . پيامبر ( ص ) فرمود : « هر كس ندانسته فتوا دهد ، فرشتگان آسمان وزمين أو را لعنت كنند « 28 » » وگاهى باعث هلاكت در دنيا نيز مىگردد .
( 75196 - 75187 ) 4 - شرم نداشتن از آموختن چيزى كه آن را نمىداند ، از آن رو كه شرم داشتن نادان از فراگيرى باعث باقي ماندن أو در حالت ناداني وكاستى وهلاك ، وهلاكت اخروى است .
( 75221 - 75197 ) 5 - فضيلت شكيبايى ، وامر به داشتن صبر وشكيبايى ، زيرا هيچ فضيلتى بدون صبر ممكن نيست ، وكمترين مرحلهء آن استقامت در راه فرآهم آوردن فضيلتها وبعد پايدار داشتن آنها وهمچنين از دست ندادن آنهاست ، از اين روست كه صبر را نسبت به ايمان تشبيه به سر نسبت به تن نموده است ، به دليل آن كه ايمان بدون صبر ممكن نيست . آن گاه تشبيه ومناسبت بين آن دو را با اين بيان مورد تأكيد قرار داده است كه : در آن بدني كه سر نداشته باشد خيرى نيست .
وعبارت فانّ الصبر مقدمهء صغرا براي قياس مضمرى است كه بدان وسيله وأدار به صبر كرده است وكبراى قياس چنين است : وهر آنچه كه اين طور باشد به دست آوردن وفرآهم كردنش واجب است .
( 3075 ) 75 - امام ( ع ) به كسى كه در ستايش آن بزرگوار افراط مىكرد ، در حالي كه به بىاعتقادى نسبت به آن حضرت متهم بود ، فرمود :
أَنَا دُونَ مَا تَقُولُ وَفَوْقَ مَا فِي نَفْسِكَ ( 75242 - 75234 )
هامش
( 28 ) قال ( ص ) : من أفتى بغير علم لعنته ملائكة السماء والأرض .