تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 477

مساهمون:

ص٤٧٧

( 3072 ) 72 - امام ( ع ) فرمود :

وَقَالَ ع الْحِكْمَةُ ضَالَّةُ الْمُؤْمِنِ - فَخُذِ الْحِكْمَةَ وَلَوْ مِنْ أَهْلِ النِّفَاقِ ( 75120 - 75108 )

[ ترجمه ]

« حكمت گم شدهء مؤمن است ، پس حكمت را فراگير هر چند كه از شخص منافق باشد » .

[ شرح ]

( 75121 - 75111 ) كلمهء ضاله ( گم‌شده ) را براي حكمت نسبت به مؤمن ، از آن جهت استعاره آورده كه حكمت خواستهء مؤمن است وأو در پى آن است ومىجويدش چنان كه صاحب هر گم‌شده‌اى ، گم‌شدهء خود را مىجويد .

( 3073 ) 73 - امام ( ع ) فرمود :

قِيمَةُ كُلِّ امْرِئٍ مَا يُحْسِنُهُ ( 75128 - 75124 )

[ ترجمه ]

« ارزش هر كسى به چيزى است كه آن را خوب مىداند » .

[ شرح ]

( 75128 - 75124 ) هدف از اين سخن ، تشويق در حد اعلاى آن به كسب كمالات نفساني وفراگيرى صنعتها ونظاير آنهاست . ارزش شخص ، مقام وى در نظر أرباب خرد ، وجايگاه أو در دل آنان وشايسته بودن به تعظيم وبزرگداشت ويا تحقير وناقص شمردن اوست . بديهي است كه تمام اينها در گرو چيزى است كه خوب مىشمارد وكمالات نامبرده‌اى است كه به دست آورده بنا بر اين پرارزشترين ووالاترين افراد در نزد مردم با كمالترين آنان ، وفرومايه‌ترين آنها كساني هستند كه پست‌ترين حرفه وشغل را دارند ، وتمام اينها بر حسب ارزشى است كه عقل مردم براي كمالات ولوازم كمالات قائلند .