( 3056 ) 56 - امام ( ع ) فرمود :
أَهْلُ الدُّنْيَا كَرَكْبٍ يُسَارُ بِهِمْ وَهُمْ نِيَامٌ ( 74729 - 74722 )
[ ترجمه ]
« مردم دنيا مانند كاروانى هستند كه آنها را مىبرند در صورتي كه خود در خوابند » .
[ شرح ]
( 74729 - 74722 ) وجه شبه ، جملهء يسار بهم وهم نيام ( آنها را در حالي كه خوابند مىبرند ) است . توضيح آن كه دنيا به منزلهء راهى است براي أهل دنيا كه از آن راه به سمت آخرت مىروند ، در حالي كه از نتيجهء آن ، وكار وتلاش براي آن در غفلتند ، تا وقتي كه به سر منزل مىرسند ، بنا بر اين همانند كاروانى هستند در حال خواب كه آنها را راه مىبرند تا وقتي كه به سر منزل خود مىرسند .
( 3057 ) 57 - امام ( ع ) فرمود :
فَقْدُ الْأَحِبَّةِ غُرْبَةٌ ( 74735 - 74733 )
[ ترجمه ]
« از دست دادن دوستان غربت است » .
[ شرح ]
( 74735 - 74733 ) لفظ غريب را از آن رو براي از دست دادن دوستان استعاره آورده است كه هر دو باعث وحشت وتنهايى است .
( 3058 ) 58 - امام ( ع ) فرمود :
فَوْتُ الْحَاجَةِ أَهْوَنُ مِنْ طَلَبِهَا إِلَى غَيْرِ أَهْلِهَا ( 74746 - 74739 )
[ ترجمه ]
« از دست رفتن حاجت ، آسانتر از درخواست آن ، از كسى است كه نا أهل است » .