( 3034 ) 34 - امام ( ع ) فرمود :
لَا قُرْبَةَ بِالنَّوَافِلِ إِذَا أَضَرَّتْ بِالْفَرَائِضِ ( 74204 - 74199 )
[ ترجمه ]
« مستحبات در صورتي كه به واجبات زيان رساند ، موجب تقرّب به خدا نمىشود » .
[ شرح ]
( 74204 - 74199 ) زيان رساندن به واجبات ، همان كاستى بعضي أركان وشرايط آنهاست ، گاهى انسان به دليل خستگى از كار مستحب ويا به خاطر انجام آن در آينده مرتكب چنان زيانى مىگردد . در آنچه باعث ترك واجب گردد ، نزديكى به رحمت خدا معنا ندارد ، زيرا آن باعث نافرمانى وكيفر مىشود ، ومخالف با قرب ونزديكى است .
( 3035 ) 35 - امام ( ع ) فرمود :
لِسَانُ الْعَاقِلِ وَرَاءَ قَلْبِهِ وَقَلْبُ الْأَحْمَقِ وَرَاءَ لِسَانِهِ ( 74216 - 74208 )
[ ترجمه ]
« زبان خردمند پشت قلب ، وقلب بىخرد ، پشت زبان اوست » .
[ شرح ]
( 74287 - 74217 ) سيد رضى مىگويد :
« اين سخن امام ( ع ) از جمله مطالب شگفتآور دلپذير است ، ومقصود آن است كه خردمند زبانش را آزاد نمىكند ، مگر پس از مشورت با فكر وانديشه ومراجعه به آن وبىخرد حركات زبان ولغزشهاى سخنش ، از مراجعهء به فكر وبررسى انديشهاش جلو مىافتد بنا بر اين گويى زبان خردمند به دنبال دل وى ، ودل بىخرد ، پيرو زبان اوست . واين مقصود به عبارت ديگرى نيز از آن حضرت نقل شده است . « دل بىخرد در دهان أو ، وزبان خردمند در دل اوست . » « 17 »
و
هامش
( 17 ) قلب الأحمق في فيه ولسان العاقل في قلبه .