روشن است .
4 - دشمنى با بدكاران ، بديهي است كه در مواردى لازمهء دشمنى با آنان ، دشمنى براي خدا وطغيان قوهء غضبيّه در راه خدا براي جهاد با آنان است ، كه خود مستلزم شجاعت است . وامّا به نتايج اين فضايل ، به خاطر تشويق به داشتن خود اين فضايل به شرح زير اشاره كرده است : نتايج شاخههاى عفّت وپاكدامنى چهار تا است :
1 - نتيجهء علاقة واشتياق به بهشت ، عبارت از فراموش كردن شهوات است ، وروشن است كه اين حالت نتيجهء اشتياق به بهشت است . زيرا سالك به جانب قرب خدا ، تا وقتي كه بدانچه خداوند به پرهيزگاران وعده فرموده است دلبستگى پيدا نكند ، انگيزهاى ندارد تا أو را از خواستههاى نفساني حاضر وآماده - با وجود انگيزههاى فراوان - بازدارد ، بنا بر اين از خواستههاى نفساني چشم نمىپوشد .
2 - نتيجهء ترس از آتش دوزخ ، كه همان پرهيز از محرّمات است .
3 - نتيجهء پارسايى ، كه عبارت از سبك شمردن ناگواريهاست ، زيرا بيشتر ناملايمات بلكه همهء آنها به دليل از دست دادن چيزى از أمور دنيايى است كه مورد علاقهء انسان مىباشد ، بنا بر اين هر كه از دنيا روى دلش را برگرداند ، ناگواريهاى دنيا براي أو سهل وآسان مىگردد .
4 - نتيجهء انتظار مرگ كه شتافتن به سوى كارهاى نيك وانجام أمور براي مرگ وعالم پس از مرگ است .
اما نتايج يقين ، بعضي از اقسام آن نتيجهء بعضي ديگر است ، زيرا فرا رسيدن وفرا گرفتن نتايجى براي به كار بستن هوش وانديشه ، شناخت موارد عبرت وعبرت گيرى از پيشينيان بوده واستدلال كردن از روى اينها به وجود آفريدگار دانا ثمرهاى است براي روشن شدن جنبههاى مختلف حكمت وكيفيت
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 436
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٤٣٦